ซูเราะห์ 11 ฮูด, อายะห์ 25 – 35
-
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ
และแน่นอน เราได้ส่งนูห์ไปยังกลุ่มชนของเขา (โดยเขาได้กล่าวว่า) แท้จริงฉันเป็นผู้ตักเตือนอันชัดแจ้งแก่พวกเจ้า
11:25 -
أَنْ لَا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ ۖ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ
คือ จงอย่าเคารพภักดีผู้ใดเว้นแต่อัลลอฮ์เท่านั้น แท้จริงฉันกลัวแทนพวกเจ้าถึงการลงโทษในวันอันเจ็บปวด
11:26 -
فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلَّا بَشَرًا مِثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ
แล้วบรรดาบุคคลชั้นนำที่ปฏิเสธศรัทธาจากกลุ่มชนของเขากล่าวว่า เรามิเห็นเจ้าเป็นอื่นใด นอกจากสามัญชนเช่นเรา และเรามิเห็นผู้ใดปฏิบัติตามเจ้า นอกจากบรรดาผู้ที่ต่ำต้อยในหมู่พวกเราที่มีความคิดเห็นตื้นๆ และเรามิเห็นว่าพวกเจ้าประเสริฐกว่าพวกเรา มิหนำซ้ำ เราคิดว่าพวกเจ้าเป็นพวกโกหก
11:27 -
قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنْتُمْ لَهَا كَارِهُونَ
เขา (นูห์) กล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าเห็นแล้วใช่ไหมว่า หากฉันมีหลักฐานอันแจ้งชัดจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ทรงประทานแก่ฉันซึ่งความเมตตาจากพระองค์ แล้วได้ถูกทำให้มืดมนแก่พวกเจ้า เราจะบังคับพวกเจ้าให้รับมันทั้งๆ ที่พวกเจ้าเกลียดชังมันกระนั้นหรือ?
11:28 -
وَيَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ ۚ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا ۚ إِنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَلَٰكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ
และ (จงรู้เถิด) โอ้ หมู่ชนของฉันเอ๋ย! ฉันไม่ขอทรัพย์สินใดๆ จากพวกเจ้า ฉันไม่คาดหวังการตอบแทนของฉันเว้นแต่จากอัลลอฮ์เท่านั้น และฉันจะไม่เป็นผู้ที่ขับไล่บรรดาผู้ศรัทธา แท้จริงพวกเขาจะเป็นผู้ที่ได้พบกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา แต่ฉันเห็นว่าพวกเจ้าทั้งหลายนั้นเป็นหมู่ชนที่งมงาย
11:29 -
وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
และ (จงรู้เถิด) โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย ผู้ใดจะช่วยฉัน ณ ที่อัลลอฮ์หากฉันขับไล่พวกเขาไป พวกเจ้าไม่คิดบ้างหรือ?
11:30 -
وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا ۖ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ ۖ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ
และฉันไม่เคยพูดกับพวกเจ้าว่า พระคลังสมบัติของอัลลอฮ์มีอยู่กับฉัน ฉันไม่รู้สิ่งเร้นลับ และฉันไม่ได้พูดว่า แท้จริงฉันเป็นมลาอิกะฮ์ และฉันจะไม่ได้กล่าวถึงบรรดาผู้ที่สายตาพวกเจ้าเหยียดหยามว่า (ยากจนและต่ำต้อย) ว่า อัลลอฮ์จะไม่ทรงประทานความดีอันใดแก่พวกเขา อัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในใจพวกเขา แท้จริงหากฉันกระทำเช่นนั้น ฉันก็จะอยู่ในหมู่ผู้อธรรมอย่างแน่นอน
11:31 -
قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
พวกเขากล่าวว่า โอ้นูห์เอ๋ย แน่นอนเจ้าได้โต้เถียงกับเรา แล้วเจ้าก็ได้สาวความจากการโต้เถียงกับเรามากขึ้น ดังนั้น จงนำมาให้เราเถิดซึ่งสิ่งที่เจ้าสัญญากับเราไว้ หากอยู่ในหมู่ผู้สัตย์จริง
11:32 -
قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ
เขา (นูห์) กล่าวว่า แท้จริงอัลลอฮ์เท่านั้นจะทรงนำมันมายังพวกเจ้า หากพระองค์ทรงประสงค์ และพวกเจ้าจะไม่เป็นผู้รอดไปได้
11:33 -
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
และโอวาทของฉันจะไม่อำนวยคุณแก่พวกเจ้า หากฉันปรารถนาจะให้โอวาทแก่พวกเจ้า ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์จะให้พวกเจ้าหลงผิด พระองค์คือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกนำกลับยังพระองค์เท่านั้น
11:34 -
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ
หรือพวกเขา จะกล่าวว่า (นูห์) ได้อุปโลกน์ขึ้นมา จงกล่าวเถิด (โอ้ นูห์เอ๋ย) ถ้าฉันได้อุปโลกน์มันขึ้นมา ฉันก็จะได้รับ (ผลที่ตามมาจาก) ความผิดของฉัน และที่จริงฉันบริสุทธิ์จากความผิดที่พวกเจ้ากล่าวหา
11:35
คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด