ซูเราะห์ 11 ฮูด, อายะห์ 69 – 71

1. وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

   และแน่นอนบรรดาทูตของเราได้มายังอิบรอฮีมพร้อมทั้งข่าวดี พวกเขากล่าวว่า ขอความศานติจงมีแด่เจ้า (อิบรอฮีม) กล่าวว่า ขอความศานติอันสมบูรณ์จงมีแด่พวกเจ้า ดังนั้นเขามิได้รีรอที่จะนำลูกวัวย่างออกมา

   11:69

2. فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ

   ครั้นเมื่อเขาเห็นว่ามือของพวกเขาไม่ถึงมัน เขาเอะใจ และรู้สึกกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า อย่ากลัวเลย แท้จริงเราถูกส่งมายังกลุ่มชนของลูฏ

   11:70

3. وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ

   และภริยาของเขายืนอยู่ แล้วนางก็ชอบใจมาก เราจึงแจ้งข่าวดีแก่นางด้วยบุตรชายอิสฮาก และจะตามหลังอิสฮากคือยะอ์กูบ

   11:71

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด