ซูเราะห์ 12 ยูซุฟ, อายะห์ 30 – 35

1. وَقَالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ امْرَأَتُ الْعَزِيزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَنْ نَفْسِهِ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَاهَا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

   และบรรดาสตรีในเมืองกล่าวว่า ภรรยาของอัลอะซีซได้ยั่วยวนเด็กรับใช้ของเธอให้ต้องการเธอ แท้จริงความรักของเธอ (ที่มียูซุฟ) ได้แทรกซึมเข้าไปในหัวใจของเธอแล้ว แท้จริงเราถือว่าเขาอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

   12:30

2. فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ

   เมื่อนางได้ยินคำสบประมาทของผู้หญิงเหล่านั้น นางก็เชิญพวกนางและเตรียมงานเลี้ยงสำหรับพวกนาง และได้มอบมีดให้กับพวกนางแต่ละคน และเขากล่าวว่า: จงออกไปข้างหน้าพวกนาง ดังนั้นเมื่อพวกนางเห็นเขา พวกนางก็พวกนางก็ได้สรรเสริญเขา(ด้วยความประหลาดใจในความงาม) และพวกนางก็ทำการเฉือนมือของพวกนางเองโดยไม่รู้สึกตัว และกล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้! นี่ไม่ใช่มนุษย์ นี่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมะลักผู้สูงศักดิ์!”

   12:31

3. قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ ۖ وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ ۖ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَا آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِنَ الصَّاغِرِينَ

   นางกล่าวว่า นั่นคือสิ่งที่พวกเธอสบประมาทฉัน และแท้จริงฉันได้ยั่วยวนเขา แต่เขาปฏิเสธอย่างหนักแน่น และหากเขาไม่ทำตามที่ฉันสั่ง เขาจะต้องถูกจำคุกอย่างแน่นอน และจะถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม

   12:32

4. قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجَاهِلِينَ

   เขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน คุกนั้นเป็นที่รักยิ่งแก่ฉัน ยิ่งกว่าสิ่งที่พวกนางเรียกร้องไปสู่มัน และหากพระองค์มิทรงให้อุบายของพวกนางพ้นไปจากฉันแล้ว ฉันคงเอนอ่อนไปหาพวกนาง และฉันจะเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้โง่เขลา

   12:33

5. فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

   ดังนั้น พระผู้อภิบาลของเขาได้ตอบรับเขา แล้วพระองค์ทรงให้อุบายของพวกนางห่างพ้นไป แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

   12:34

6. ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الْآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّىٰ حِينٍ

   ในภายหลัง เมื่อเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขาหลังจากที่ได้พบเห็นหลักฐาน (ก็ลงความเห็นว่า) ต้องขังเขาไว้ชั่วเวลาหนึ่ง

   12:35

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด