ซูเราะห์ 17 อัลอิสรออฺ, อายะห์ 23 – 30

1. وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا

   และพระผู้อภิบาลของเจ้าได้ทรงบัญชาว่า พวกเจ้าอย่าเคารพภักดีผู้ใดนอกจากพระองค์เท่านั้น และจงทำดีต่อบิดามารดา หากคนใดคนหนึ่งในทั้งสอง หรือทั้งสองบรรลุสู่วัยชราอยู่กับเจ้า ดังนั้นอย่ากล่าวแก่ทั้งสองว่า "อุฟ" และอย่าพูดจาแข็งกระด้างต่อท่านทั้งสอง และจงพูดแก่ท่านทั้งสองด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยน

   17:23

2. وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا

   และจงนอบน้อมแก่ท่านทั้งสอง ซึ่งปีกทั้งสอง (การถ่อมตน) เนื่องจากความเมตตา และจงกล่าวว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดเมตตาแก่ท่านทั้งสองเช่นที่ทั้งสองได้เลี้ยงดูข้าเมื่อเยาว์วัย"

   17:24

3. رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ ۚ إِنْ تَكُونُوا صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُورًا

   พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในจิตใจของพวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นคนดี ดังนั้นแท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยแก่บรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัวอย่างแน่นอน

   17:25

4. وَآتِ ذَا الْقُرْبَىٰ حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا

   และจงให้แก่ญาติที่ใกล้ชิดซึ่งส่วนของเขา และผู้ขัดสน และผู้เดินทาง และอย่าใช้จ่ายในทางที่ผิด

   17:26

5. إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ ۖ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا

   แท้จริง บรรดาผู้ใช้จ่ายในทางที่ผิดนั้นเป็นพวกพ้องของเหล่าชัยฏอน และชัยฏอนนั้นเป็นผู้เนรคุณที่สุดต่อพระผู้อภิบาลของมัน

   17:27

6. وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُلْ لَهُمْ قَوْلًا مَيْسُورًا

   และหากพวกเจ้า(ต้อง)ผินหลังให้พวกเขา(ผู้ขัดสน) เพื่อรอคอยความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของเจ้าตามที่พวกเจ้าคาดหวังไว้ ก็จงกล่าวแก่พวกเขาด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยน

   17:28

7. وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا

   และอย่าทำให้มือของเจ้าเป็นห่วงคล้องคอของเจ้า และอย่าแบมันจนหมดสิ้น มิฉะนั้น เจ้าจะนั่งเป็นผู้ถูกครหา ผู้เป็นทุกข์

   17:29

8. إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا

   แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงไพศาลในการให้ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงให้คับแคบ (แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์) แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงเห็นปวงบ่าวของพระองค์

   17:30

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด