ซูเราะห์ 22 อัลฮัจยฺ, อายะห์ 39 – 48

  1. أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ

    อนุญาตให้ทำการต่อสู้สำหรับบรรดาผู้ที่ถูกอธรรม และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงมีความสามารถในการช่วยเหลือพวกเขาอย่างแน่นอน

    22:39
  2. الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا ۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

    บรรดาผู้ที่ถูกขับไล่ออกจากบ้านเรือนของพวกเขาโดยอธรรม เพียงเพราะพวกเขากล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของเราคืออัลลอฮ์" และหากอัลลอฮ์ไม่ทรงปกป้องมนุษย์บางกลุ่มจากอีกบางกลุ่ม หอสวด (ของบาทหลวงคริสต์) และโบสถ์ (ของชาวคริสต์) และสถานที่สักการะ (ของชาวยิว) และมัสยิด (ของมุสลิม) ที่พระนามของอัลลอฮ์ ถูกกล่าวรำลึกอย่างมากมายนั้น ต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน และแน่นอนอัลลอฮ์ จะทรงช่วยเหลือผู้ที่สนับสนุนศาสนาของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอานุภาพ ผู้ทรงเกรียงไกร

    22:40
  3. الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ

    บรรดาผู้ที่หากเราให้พวกเขามีอำนาจในแผ่นดิน พวกเขาก็จะดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และกำชับในการดี และห้ามปรามการชั่วช้า และบั้นปลายของกิจการทั้งหลายย่อมกลับไปหาอัลลอฮ์

    22:41
  4. وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَثَمُودُ

    และหากพวกเขา (มุชริกีนมักกะฮ์) เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อเจ้าอยู่ตลอด ดังนั้น แท้จริงชนชาติของนูห์และอ๊าดและษะมูด ก็ได้ยืนกรานในการกล่าวเท็จต่อนบีของพวกเขามาก่อนหน้าพวกเขาแล้ว

    22:42
  5. وَقَوْمُ إِبْرَاهِيمَ وَقَوْمُ لُوطٍ

    และกลุ่มชนของอิบราฮิม และกลุ่มชนของลูฏ

    22:43
  6. وَأَصْحَابُ مَدْيَنَ ۖ وَكُذِّبَ مُوسَىٰ فَأَمْلَيْتُ لِلْكَافِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ

    และชาวมัดยัน และมูซาก็ได้ถูกกล่าวเท็จ แต่เราได้ประวิงเวลาให้แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา แล้วเราก็ได้ลงโทษพวกเขา ดังนั้น เป็นเช่นใรเล่ากับการลงโทษของเรา

    22:44
  7. فَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ

    ดังนั้น กี่หมู่บ้านมาแล้ว ที่เราได้ทำลายมันโดยที่ชาวบ้านนั้นเป็นผู้อธรรม แล้วมันพังลงมาบนหลังคาของมัน และตั้งกี่บ่อน้ำที่ถูกทอดทิ้ง และวังที่สูงอันมั่นคง

    22:45
  8. أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ

    พวกเขามิได้เดินทางไปในแผ่นดินหรอกหรือ เพื่อให้หัวใจได้พิจารณา (เกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับแผ่นดินนั้นๆ) หรือมีหูเพื่อได้ฟัง (เรื่องราวของ) มัน เพราะแท้จริงการมองของนัยตานั้นมิได้บอดหรอก แต่ว่าหัวใจที่อยู่ในทรวงอกต่างหากที่บอด

    22:46
  9. وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ ۚ وَإِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ

    และพวกเขาเร่งเร้าเจ้าให้มีการลงโทษ แต่ว่าอัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงผิดสัญญาของพระองค์เป็นอันขาด และแท้จริงวันหนึ่ง ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเท่ากับหนึ่งพันปี ตามที่พวกเจ้าคำนวณนับ

    22:47
  10. وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُهَا وَإِلَيَّ الْمَصِيرُ

    และตั้งกี่หมู่บ้านมาแล้ว เราได้ประวิงเวลาการลงโทษมัน โดยที่ชาวบ้านนั้นอธรรม หลังจากนั้น เราได้คร่ามัน และยังเราเท่านั้นคือการกลับไป

    22:48

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด