ซูเราะห์ 23 อัลมุอฺมินูน, อายะห์ 93 – 118

  1. قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي مَا يُوعَدُونَ

    จงกล่าวเถิด (มุหัมหมัด) ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า หากพระองค์จะทรงให้ข้าได้เห็นสิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้

    23:93
  2. رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

    ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงอย่าให้ข้า อยู่ในหมู่พวกอธรรมเลย

    23:94
  3. وَإِنَّا عَلَىٰ أَنْ نُرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَادِرُونَ

    และแท้จริงเราเป็นผู้ที่มีความสามารถอย่างแน่นอนที่จะให้เจ้าได้เห็นสิ่งที่เราได้สัญญากับพวกเขาไว้

    23:95
  4. ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ ۚ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ

    เจ้าจงปราบความชั่วด้วยสิ่งที่ดียิ่ง เรารู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขากล่าวหา

    23:96
  5. وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ

    และจงกล่าวเถิด (มุหัมหมัด) ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ข้าขอความคุ้มครองต่อพระองค์ให้พ้นจากเสียงกระซิบกระซาบของชัยฏอน

    23:97
  6. وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ

    และข้าขอความคุ้มครองต่อพระองค์ ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ให้พ้นจากการที่พวกเขาจะเข้าไกล้ข้า

    23:98
  7. حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ

    จนกระทั่งเมื่อความตายได้มาหาคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเขา เขาก็จะกล่าวขึ้นว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดให้ข้า กลับไปมีชีวิตอีกครั้งด้วยเถิด

    23:99
  8. لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ ۚ كَلَّا ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا ۖ وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

    เพื่อข้าจะได้ประกอบคุณงามความดีที่ข้าได้ละทิ้งไป มันจะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน มันเป็นเพียงถ้อยคำที่เขากล่าวมันไว้เท่านั้น และเบื้องหน้าของพวกเขานั้นมีโลกบัรซัค จนกระทั่งถึงวันที่พวกเขาจะถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมา

    23:100
  9. فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ

    ดังนั้นเมื่อสังข์ได้ถูกเป่าขึ้น ความสัมพันธ์ทางเครือญาติระหว่างพวกเขาในวันนั้นจะไม่มีอีกต่อไป และพวกเขาจะไม่มีการไต่ถามซึ่งกันและกัน

    23:101
  10. فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

    ดังนั้นผู้ใดที่ตราชูของเขาหนัก ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นผู้ประสบความสำเร็จ

    23:102
  11. وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ

    และผู้ใดที่ตราชูของเขาเบา ชนเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่ทำให้ตัวของพวกเขาขาดทุน พวกเขาจะพำนักอยู่ในนรกตลอดกาล

    23:103
  12. تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ

    ไฟนรกจะเผาไหม้ใบหน้าของพวกเขา และพวกเขาจะมีใบหน้าที่บูดเบี้ยวในนรกนั้น

    23:104
  13. أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ

    โองการทั้งหลายของเรามิได้ถูกนำมาอ่านแก่พวกเจ้าหรอกหรือ แล้วพวกเจ้าก็ปฏิเสธไม่ยอมเชื่อมัน

    23:105
  14. قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ

    พวกเขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเราความชั่วช้าเลวทรามของเราได้ครอบงำเรา และพวกเราเป็นหมู่ชนผู้หลงทาง

    23:106
  15. رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ

    ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงโปรดนำพวกเราออกจากนรกด้วยเถิด ถ้าหากเรากลับไปทำความชั่วอีก แน่นอนพวกเราคือผู้อธรรมอย่างแท้จริง

    23:107
  16. قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ

    พระองค์ ตรัสว่า พวกเจ้าจงอยู่ในนั้นอย่างต่ำต้อยเถิด และอย่าได้พูดกับข้าอีก

    23:108
  17. إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ

    แท้จริงมีหมู่ชนกลุ่มหนึ่งจากปวงบ่าวของฉัน พวกเขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา พวกเราได้ศรัทธาต่อพระองค์ ดังนั้นขอพระองค์โปรดอภัยให้แก่เรา และทรงเมตตาต่อเราด้วยเถิด และพระองค์เท่านั้น ทรงเป็นผู้เมตตาที่ดียิ่ง

    23:109
  18. فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّىٰ أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ

    แล้วพวกเจ้าได้ดูถูกเหยียดหยามพวกเขา จนกระทั่ง (การกระทำเช่นนั้นแก่พวกเขา) ทำให้พวกเจ้าลืมนึกถึงข้า และพวกเจ้าก็หัวเราะเยาะเย้ยพวกเขา

    23:110
  19. إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ

    แท้จริงข้าได้ตอบแทนรางวัลให้แก่พวกเขาแล้วในวันนี้ เพราะความอดทนของพวกเขา (ที่ได้อดทนกันมา) แท้จริงพวกเขาเท่านั้นเป็นผู้ได้รับชัยชนะ

    23:111
  20. قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ

    พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้าพำนักอยู่ในแผ่นดินนานกี่ปี

    23:112
  21. قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّينَ

    พวกเขากล่าวตอบว่า เราได้พำนักอยู่วันเดียวหรือส่วนหนึ่งของวันเท่านั้น ขอพระองค์โปรดถามนักคำนวณที่เชี่ยวชาญเถิด

    23:113
  22. قَالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا ۖ لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

    พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้ามิได้พำนักเว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น หากพวกเจ้ารู้อย่างแท้จริง

    23:114
  23. أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ

    พวกเจ้าคิดหรือว่า แท้จริงเราได้บังเกิดพวกเจ้ามาโดยไร้ประโยชน์ และแท้จริงพวกเจ้าจะไม่กลับไปหาเรากระนั้นหรือ

    23:115
  24. فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ

    ดังนั้นความสูงส่งเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจอย่างแท้จริง ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งบัลลังก์อันทรงเกียรติ

    23:116
  25. وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ

    และผู้ใดวิงวอนขอจากพระเจ้าอื่นคู่เคียงกับอัลลอฮฺ ทั้งที่ไม่มีหลักฐานใดๆเลยที่พิสูจน์แก่เขาในการนี้ ดังนั้นการคิดบัญชีของเขาที่แท้จริงอยู่ที่พระผู้อภิบาลของเขา แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่ประสบความสำเร็จ

    23:117
  26. وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ

    และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงอภัยและทรงเมตตา และพระองค์เท่านั้นคือผู้ทรงเมตตาที่ดียิ่ง

    23:118

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด