ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 122 – 129

  1. يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

    โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่ข้าได้มอบแก่พวกเจ้า และแท้จริงข้าได้เทิดพวกเจ้าเหนือประชาชาติทั้งหลาย

    2:122
  2. وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ

    และจงเกรงกลัวต่อวันหนึ่งที่ไม่มีชีวิตใดที่จะให้การช่วยเหลือใด ๆ ให้อีกชีวิตหนึ่ง และจะไม่มีการรับค่าไถ่ใด ๆ จากชีวิตนั้น และจะไม่มีการยอมรับการขอความช่วยเหลือจากผู้ใด และพวกเขาจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ

    2:123
  3. وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ

    และจงรำลึกถึง ขณะที่อิบรอฮีมถูกพระผู้อภิบาลของเขาทดสอบด้วยพระบัญชาบางประการ แล้วเขาก็ได้สนองตามพระบัญชานั้นโดยครบถ้วน อัลลอฮ์ตรัสว่า “แท้จริงข้าจะให้เจ้าเป็นผู้นำสำหรับมวลมนุษย์” เขากล่าวว่า “และจากวงศ์วานของข้าพระองค์ด้วย?” อัลลอฮ์ตรัสว่า “สัญญาของข้าจะไม่รวมบรรดาผู้อธรรม”

    2:124
  4. وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى ۖ وَعَهِدْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ

    และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ทำให้บ้านหลังนั้น (กะอ์บะฮ์) เป็นศูนย์กลาง และเป็นที่ปลอดภัยสำหรับมนุษย์ “และจงยึดเอาที่ยืนของอิบรอฮีมเป็นที่ละหมาดเถิด” เราได้สั่งเสียให้อิบรอฮีมและอิสมาอีลว่า “จงทำความสะอาดบ้านของข้า สำหรับบรรดาผู้ที่ทำการตอวาฟ และบรรดาผู้ที่ทำการอิติกาฟ และบรรดาผู้ที่ทำการรุกูอ์และสุยูด"

    2:125
  5. وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَىٰ عَذَابِ النَّارِ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

    และจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีมได้วิงวอนว่า “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า โปรดทำให้เมืองนี้ (มักกะฮ์) เป็นเมืองที่ปลอดภัย และโปรดประทานปัจจัยยังชีพจากผลไม้นานาชนิดแก่ชาวเมือง นั่นคือบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก” พระองค์ตรัสว่า “และผู้ใดที่ปฏิเสธศรัทธา ข้าจะให้เขาได้รับความสุขความสำราญในชั่วระยะเวลาหนึ่ง (ในโลกนี้) แล้วข้าจะบังคับเขาไปสู่การลงโทษในนรก และช่างเป็นจุดหมายปลายทางที่ชั่วช้ายิ่ง”

    2:126
  6. وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    และจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีมและอิสมาอีลได้ก่อสร้างฐานของบ้านหลังนั้น (โดยทั้งสองกล่าวว่า) “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดรับการงานจากพวกเราด้วยเถิด แท้จริง พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้”

    2:127
  7. رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทำให้เราทั้งสองเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์ และให้ลูกหลานของเราเป็นประชาชาติที่จำนนต่อพระองค์ และโปรดแสดงให้เราเห็นแนวทางการปฏิบัติศาสนกิจของเรา และโปรดยอมรับการกลับใจของเรา แท้จริงพระองค์คือผู้ยอมรับการกลับใจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ”

    2:128
  8. رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

    “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทรงส่งเราะซูลคนหนึ่งที่มาจากพวกเขาเองไปในหมู่พวกเขาเถิด เพื่อเขาจะได้อ่านโองการต่างๆ ของพระองค์ให้แก่พวกเขา สอนคัมภีร์และวิทยปัญญา (สุนนะฮ์) ให้แก่พวกเขา และทำการขัดเกลาพวกเขาให้บริสุทธิ์ แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ"

    2:129

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด