ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 124 – 140
-
وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
และจงรำลึกถึง ขณะที่อิบรอฮีมถูกพระผู้อภิบาลของเขาทดสอบด้วยพระบัญชาบางประการ แล้วเขาก็ได้สนองตามพระบัญชานั้นโดยครบถ้วน อัลลอฮ์ตรัสว่า “แท้จริงข้าจะให้เจ้าเป็นผู้นำสำหรับมวลมนุษย์” เขากล่าวว่า “และจากวงศ์วานของข้าพระองค์ด้วย?” อัลลอฮ์ตรัสว่า “สัญญาของข้าจะไม่รวมบรรดาผู้อธรรม”
2:124 -
وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى ۖ وَعَهِدْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ
และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ทำให้บ้านหลังนั้น (กะอ์บะฮ์) เป็นศูนย์กลาง และเป็นที่ปลอดภัยสำหรับมนุษย์ “และจงยึดเอาที่ยืนของอิบรอฮีมเป็นที่ละหมาดเถิด” เราได้สั่งเสียให้อิบรอฮีมและอิสมาอีลว่า “จงทำความสะอาดบ้านของข้า สำหรับบรรดาผู้ที่ทำการตอวาฟ และบรรดาผู้ที่ทำการอิติกาฟ และบรรดาผู้ที่ทำการรุกูอ์และสุยูด"
2:125 -
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَىٰ عَذَابِ النَّارِ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
และจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีมได้วิงวอนว่า “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า โปรดทำให้เมืองนี้ (มักกะฮ์) เป็นเมืองที่ปลอดภัย และโปรดประทานปัจจัยยังชีพจากผลไม้นานาชนิดแก่ชาวเมือง นั่นคือบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก” พระองค์ตรัสว่า “และผู้ใดที่ปฏิเสธศรัทธา ข้าจะให้เขาได้รับความสุขความสำราญในชั่วระยะเวลาหนึ่ง (ในโลกนี้) แล้วข้าจะบังคับเขาไปสู่การลงโทษในนรก และช่างเป็นจุดหมายปลายทางที่ชั่วช้ายิ่ง”
2:126 -
وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
และจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีมและอิสมาอีลได้ก่อสร้างฐานของบ้านหลังนั้น (โดยทั้งสองกล่าวว่า) “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดรับการงานจากพวกเราด้วยเถิด แท้จริง พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้”
2:127 -
رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
“โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทำให้เราทั้งสองเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์ และให้ลูกหลานของเราเป็นประชาชาติที่จำนนต่อพระองค์ และโปรดแสดงให้เราเห็นแนวทางการปฏิบัติศาสนกิจของเรา และโปรดยอมรับการกลับใจของเรา แท้จริงพระองค์คือผู้ยอมรับการกลับใจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ”
2:128 -
رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
“โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทรงส่งเราะซูลคนหนึ่งที่มาจากพวกเขาเองไปในหมู่พวกเขาเถิด เพื่อเขาจะได้อ่านโองการต่างๆ ของพระองค์ให้แก่พวกเขา สอนคัมภีร์และวิทยปัญญา (สุนนะฮ์) ให้แก่พวกเขา และทำการขัดเกลาพวกเขาให้บริสุทธิ์ แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ"
2:129 -
وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ ۚ وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ
และใครเล่าที่จะไม่ปรารถนาศาสนาของอิบรอฮีม นอกจากผู้ที่หลอกตัวเองเท่านั้น และแท้จริงเราได้คัดเลือกเขาในโลกนี้ และแท้จริง ในปรโลกนั้นเขาจะอยู่ในหมู่ผู้คนดีอย่างแน่นอน
2:130 -
إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ
จงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของเขาได้กล่าวแก่เขาว่า “จงสวามิภักดิ์เถิด” เขากล่าวว่า “ข้าได้สวามิภักดิ์ต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก”
2:131 -
وَوَصَّىٰ بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
และอิบรอฮีมได้สั่งเสียแก่ลูกๆ ของเขาให้ปฏิบัติตามแนวทางนั้น และยะอ์กูบก็เช่นกันได้สั่งเสียว่า "โอ้ ลูก ๆ ของฉัน แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงเลือกศาสนานี้ให้แก่พวกเจ้าแล้ว ดังนั้น พวกเจ้าจงอย่าได้ตายเด็ดขาด เว้นแต่พวกเจ้าอยู่ในสถานะเป็นผู้สวามิภักดิ์(ต่ออัลลอฮ์)เท่านั้น”
2:132 -
أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
หรือพวกเจ้าอยู่เป็นพยานขณะที่ความตายได้มาเยือนยะกูบ ในตอนที่เขากล่าวแก่ลูก ๆ ของเขาว่า “พวกเจ้าจะสักการะอะไรหลังจากฉันตายไปแล้ว?” พวกเขากล่าวว่า “พวกเราจะสักการะพระเจ้าของท่าน และพระเจ้าของบรรพบุรุษของท่าน อิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก พระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น และเฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกเรายอมจำนน”
2:133 -
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ
ชนเหล่านั้นเป็นประชาชาติที่ล่วงลับไปแล้ว สำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ และสำหรับพวกเจ้าคือสิ่งที่พวกเจ้าได้ขวนขวายไว้ และพวกเจ้าจะไม่ถูกถามถึงสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไป
2:134 -
وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
และพวกเขากล่าวว่า “จงมาเป็นยิวหรือคริสเตียน แล้วพวกเจ้าก็จะได้รับทางนำ” จงกล่าวเถิด (มูฮัมหมัด) "แต่ เราปฏิบัติตามศาสนาของอิบรอฮีมผู้อุทิศตนแด่อัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว และเขาก็ไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”
2:135 -
قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
จงกล่าวเถิด (โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย) ว่า : “เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เราและต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม และอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และลูกหลานของเขา และรวมถึงสิ่งที่ได้ถูกประทานให้กับมูซา และที่ถูกประทานให้แก่อีซา และสิ่งที่ถูกประทานให้แก่บรรดาศาสนทูตทั้งหลายจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่ได้แบ่งแยกระหว่างพวกเขาคนใดคนหนึ่ง และเราทุกคนเป็นผู้จำนนต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว"
2:136 -
فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۖ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
ดังนั้น หากพวกเขาศรัทธาดังที่พวกเจ้าศรัทธาต่อสิ่งนั้น (ต่อคัมภีร์และศาสนทูตของพระองค์) แท้จริงพวกเขาก็ได้รับทางนำแล้ว และหากพวกเขาผินหลังให้ ดังนั้น แน่นอนพวกเขาก็จะอยู่ในความขัดแย้งกัน(กับเจ้า) ดังนั้น อัลลอฮ์จะทรงปกป้องเจ้าจากพวกเขา และพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้
2:137 -
صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ
(จงยึดมั่น) การย้อม (ศาสนา) ของอัลลอฮ์ และใครเล่าจะมีการย้อม (ศาสนา) ที่ดียิ่งกว่าอัลลอฮ์? และแด่พระองค์เท่านั้นที่พวกเราเคารพภัคดี"
2:138 -
قُلْ أَتُحَاجُّونَنَا فِي اللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ وَلَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ
จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจะโต้เถียงกับเราในเรื่องที่เกี่ยวกับอัลลอฮ์ทั้งที่พระองค์ทรงเป็นพระผู้อภิบาลของเรา และเป็นพระผู้อภิบาลของพวกเจ้ากระนั้นหรือ? และเรามีหน้าที่รับผิดชอบต่อการกระทำของเรา และพวกเจ้าก็มีหน้าที่รับผิดชอบต่อการกระทำของพวกเจ้า และแด่พระองค์เท่านั้นเราอุทิศตนอย่างบริสุทธิ์ใจ”
2:139 -
أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطَ كَانُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ ۗ قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ ۗ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ
หรือพวกเจ้ากล่าวว่า แท้จริงอิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอ์กูบ และบรรดาลูกหลาน (ของยะกูบนั้น) เป็นชาวยิวหรือคริสเตียนกระนั้นหรือ?” จงกล่าวเถิดโอ้ มุฮัมหมัดว่า “พวกเจ้ารู้มากกว่าหรืออัลลอฮ์?” และใครเล่าที่จะอธรรมยิ่งกว่าผู้ที่ปกปิดหลักฐานที่เขามีที่มาจากอัลลอฮ์? แต่อัลลอฮ์ไม่ทรงเพิกเฉยในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
2:140
คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด