ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 131 – 135

1. إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

   จงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของเขาได้กล่าวแก่เขาว่า “จงสวามิภักดิ์เถิด” เขากล่าวว่า “ข้าได้สวามิภักดิ์ต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก”

   2:131

2. وَوَصَّىٰ بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ

   และอิบรอฮีมได้สั่งเสียแก่ลูกๆ ของเขาให้ปฏิบัติตามแนวทางนั้น และยะอ์กูบก็เช่นกันได้สั่งเสียว่า "โอ้ ลูก ๆ ของฉัน แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงเลือกศาสนานี้ให้แก่พวกเจ้าแล้ว ดังนั้น พวกเจ้าจงอย่าได้ตายเด็ดขาด เว้นแต่พวกเจ้าอยู่ในสถานะเป็นผู้สวามิภักดิ์(ต่ออัลลอฮ์)เท่านั้น”

   2:132

3. أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

   หรือพวกเจ้าอยู่เป็นพยานขณะที่ความตายได้มาเยือนยะกูบ ในตอนที่เขากล่าวแก่ลูก ๆ ของเขาว่า “พวกเจ้าจะสักการะอะไรหลังจากฉันตายไปแล้ว?” พวกเขากล่าวว่า “พวกเราจะสักการะพระเจ้าของท่าน และพระเจ้าของบรรพบุรุษของท่าน อิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก พระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น และเฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกเรายอมจำนน”

   2:133

4. تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

   ชนเหล่านั้นเป็นประชาชาติที่ล่วงลับไปแล้ว สำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ และสำหรับพวกเจ้าคือสิ่งที่พวกเจ้าได้ขวนขวายไว้ และพวกเจ้าจะไม่ถูกถามถึงสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไป

   2:134

5. وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

   และพวกเขากล่าวว่า “จงมาเป็นยิวหรือคริสเตียน แล้วพวกเจ้าก็จะได้รับทางนำ” จงกล่าวเถิด (มูฮัมหมัด) "แต่ เราปฏิบัติตามศาสนาของอิบรอฮีมผู้อุทิศตนแด่อัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว และเขาก็ไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”

   2:135

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด