ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 133 – 140

1. أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

   หรือพวกเจ้าอยู่เป็นพยานขณะที่ความตายได้มาเยือนยะกูบ ในตอนที่เขากล่าวแก่ลูก ๆ ของเขาว่า “พวกเจ้าจะสักการะอะไรหลังจากฉันตายไปแล้ว?” พวกเขากล่าวว่า “พวกเราจะสักการะพระเจ้าของท่าน และพระเจ้าของบรรพบุรุษของท่าน อิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก พระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น และเฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกเรายอมจำนน”

   2:133

2. تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

   ชนเหล่านั้นเป็นประชาชาติที่ล่วงลับไปแล้ว สำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ และสำหรับพวกเจ้าคือสิ่งที่พวกเจ้าได้ขวนขวายไว้ และพวกเจ้าจะไม่ถูกถามถึงสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไป

   2:134

3. وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

   และพวกเขากล่าวว่า “จงมาเป็นยิวหรือคริสเตียน แล้วพวกเจ้าก็จะได้รับทางนำ” จงกล่าวเถิด (มูฮัมหมัด) "แต่ เราปฏิบัติตามศาสนาของอิบรอฮีมผู้อุทิศตนแด่อัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว และเขาก็ไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”

   2:135

4. قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

   จงกล่าวเถิด (โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย) ว่า : “เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เราและต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม และอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และลูกหลานของเขา และรวมถึงสิ่งที่ได้ถูกประทานให้กับมูซา และที่ถูกประทานให้แก่อีซา และสิ่งที่ถูกประทานให้แก่บรรดาศาสนทูตทั้งหลายจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่ได้แบ่งแยกระหว่างพวกเขาคนใดคนหนึ่ง และเราทุกคนเป็นผู้จำนนต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว"

   2:136

5. فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۖ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

   ดังนั้น หากพวกเขาศรัทธาดังที่พวกเจ้าศรัทธาต่อสิ่งนั้น (ต่อคัมภีร์และศาสนทูตของพระองค์) แท้จริงพวกเขาก็ได้รับทางนำแล้ว และหากพวกเขาผินหลังให้ ดังนั้น แน่นอนพวกเขาก็จะอยู่ในความขัดแย้งกัน(กับเจ้า) ดังนั้น อัลลอฮ์จะทรงปกป้องเจ้าจากพวกเขา และพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

   2:137

6. صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ

   (จงยึดมั่น) การย้อม (ศาสนา) ของอัลลอฮ์ และใครเล่าจะมีการย้อม (ศาสนา) ที่ดียิ่งกว่าอัลลอฮ์? และแด่พระองค์เท่านั้นที่พวกเราเคารพภัคดี"

   2:138

7. قُلْ أَتُحَاجُّونَنَا فِي اللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ وَلَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ

   จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจะโต้เถียงกับเราในเรื่องที่เกี่ยวกับอัลลอฮ์ทั้งที่พระองค์ทรงเป็นพระผู้อภิบาลของเรา และเป็นพระผู้อภิบาลของพวกเจ้ากระนั้นหรือ? และเรามีหน้าที่รับผิดชอบต่อการกระทำของเรา และพวกเจ้าก็มีหน้าที่รับผิดชอบต่อการกระทำของพวกเจ้า และแด่พระองค์เท่านั้นเราอุทิศตนอย่างบริสุทธิ์ใจ”

   2:139

8. أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطَ كَانُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ ۗ قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ ۗ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

   หรือพวกเจ้ากล่าวว่า แท้จริงอิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอ์กูบ และบรรดาลูกหลาน (ของยะกูบนั้น) เป็นชาวยิวหรือคริสเตียนกระนั้นหรือ?” จงกล่าวเถิดโอ้ มุฮัมหมัดว่า “พวกเจ้ารู้มากกว่าหรืออัลลอฮ์?” และใครเล่าที่จะอธรรมยิ่งกว่าผู้ที่ปกปิดหลักฐานที่เขามีที่มาจากอัลลอฮ์? แต่อัลลอฮ์ไม่ทรงเพิกเฉยในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

   2:140

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด