ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 166 – 167

  1. إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبَابُ

    (เมื่อพวกเขาเห็นการลงโทษ) บรรดาผู้นำก็ได้ปลีกตัวออกจากบรรดาผู้ตามของพวกเขา เพราะความน่าสะพรึงกลัวจากการลงโทษที่พวกเขาเห็น และความสัมพันธ์ทั้งหมดระหว่างพวกเขาถูกตัดขาด

    2:166
  2. وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّءُوا مِنَّا ۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ ۖ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ

    และบรรดาผู้ตามกล่าวว่า “หากเรามีโอกาสอีกครั้ง เราก็จะปลีกตัวออกจากพวกเขาเหมือนที่พวกเขาปลีกตัวออกจากพวกเรา” ในทำนองนั้นแหละ อัลลอฮ์จะทรงให้พวกเขาเห็นการกระทำของพวกเขาเป็นเหตุแห่งความเสียใจ และพวกเขาจะไม่มีวันออกจากไฟนรกได้

    2:167

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด