ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 196 – 199
-
وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ ۚ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ۖ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ ۚ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ ۚ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ۚ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗ ذَٰلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ
และจงทำฮัจย์และอุมเราะฮ์ให้เสร็จสิ้นสมบูรณ์เพื่ออัลลอฮ์เถิด แต่ถ้าพวกเจ้าถูกสกัดกั้น (โดยการป่วยหรือศัตรู) ดังนั้น ให้เชือดสัตว์พลีที่หาได้ง่าย และอย่าโกนศีรษะก่อนที่สัตว์พลีนั้นจะถึงสถานที่ของมัน แล้วหากผู้ใดในหมู่พวกเจ้าป่วยหรือมีสิ่งก่อกวนที่ศีรษะ (แล้วจำเป็นต้องโกนผม) ดังนั้น เขาจำเป็นต้องทำการฟิดยะฮ์ (ให้มีการชดเชย) ด้วยการถือศีลอด หรือการทำทาน หรือการเชือดสัตว์ ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ดังนั้น ใครก็ตามที่ทำอุมเราะฮ์ในช่วงเดือนฮัจญ์แล้วทำสิ่งที่เป็นข้อห้ามของการครองเอียะห์รอมจนถึงวันทำฮัจญ์ของปีนั้น ดังนั้น ให้เชือดสัตว์พลีที่หาได้ง่าย แต่ถ้าเขาหาไม่ได้ ก็จงถือศีลอดสามวันในช่วงการทำฮัจญ์ และอีกเจ็ดวันหลังจากที่พวกเจ้ากลับบ้านแล้ว นั่นคือครบสิบวันอย่างสมบูรณ์ ดังกล่าวนั้น สำหรับผู้ที่ครอบครัวไม่ได้อาศัยอยู่ในเขตแผ่นดินอัลมัสยิดิลฮะรอม และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรุนแรงในการลงโทษ
2:196 -
الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَىٰ ۚ وَاتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ
(ระยะเวลา) การทำฮัจญ์นั้นมีหลายเดือนอันเป็นที่ทราบกันอยู่แล้ว ดังนั้น ผู้ใดที่วาญิบสำหรับเขาซึ่งการประกอบพิธีฮัจญ์ในเดือนเหล่านั้น เขาจะต้องไม่มีการสมสู่ ไม่พูดจาหยาบคาย และไม่มีการวิวาทกันในขณะทำฮัจญ์ และความดีใดๆ ที่พวกเจ้ากระทำนั้น อัลลอฮ์ทรงรู้ดี และจงเตรียมเสบียงเถิด แท้จริง เสบียงที่ดีที่สุดนั้น คือความยำเกรง และจงยำเกรงต่อข้าเถิด โอ้ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย
2:197 -
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ ۚ فَإِذَا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ
ไม่เป็นเรื่องที่ผิดอะไรสำหรับพวกเจ้า การที่พวกเจ้าแสวงหาความโปรดปรานจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า (โดยการทำธุรกิจในขณะที่ทำฮัจญ์) จากนั้นเมื่อพวกเจ้าได้ทยอยออกจากทุ่งอะรอฟะฮ์ (ไปยังมุซดาลิฟะฮ์) ก็จงรำลูกถึงอัลลอฮ์ ณ สถานที่ อัล-มัชอัร อัล-ฮะรอม และจงรำลึกถึงพระองค์ ดังที่พระองค์ทรงประทานแนวทางที่ถูกต้องแก่พวกเจ้า และแท้จริงก่อนหน้านั้นพวกเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ที่หลงทาง
2:198 -
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
จากนั้น พวกเจ้าจงออกจาก (ทุ่งอะรอฟะฮ์) ที่ซึ่งผู้คนได้ทยอยกันออกไป และจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ
2:199
คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด