ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 211 – 216

1. سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

   เจ้าจงถามวงศ์วานอิสรออีลดูเถิดว่าสัญญาณอันชัดเจนกี่มากน้อยแล้ว ที่เราได้นำมายังพวกเขา และผู้ใดเปลี่ยนแปลงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ หลังจากที่มันได้มายังเขาแล้ว ดังนั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรุนแรงในการลงโทษ

   2:211

2. زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ۘ وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

   ชีวิตในโลกนี้ได้ถูกประดับประดาให้สวยงามแก่ผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย และพวกเขาจะเยาะเย้ยดูหมิ่นบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ยำเกรงนั้นย่อมเหนือกว่าพวกเขาในวันกิยามะฮ์ และอัลลอฮ์จะทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยไม่มีการคำนวณ

   2:212

3. كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

   มนุษย์นั้นเคยเป็นประชาชาติเดียวกัน จากนั้นอัลลอฮ์ได้ทรงส่งบรรดานบีในฐานะผู้แจ้งข่าวดี และผู้ตักเตือน และได้ทรงประทานคัมภีร์ลงมาพร้อมกับพวกเขาด้วยสัจธรรม เพื่อใช้ในการตัดสินระหว่างมนุษย์ในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกัน และไม่มีผู้ใดขัดแย้งเกี่ยวกับคัมภีร์นอกจากบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์นั้นมา หลังจากที่บรรดาหลักฐานอันชัดเแจ้งได้มายังพวกเขาแล้ว ทั้งนี้เพราะความอิจฉาริษยาในระหว่างพวกเขา แล้วอัลลอฮ์ได้ทรงชี้นำบรรดาผู้ศรัทธาไปสู่สัจธรรมในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกัน ด้วยการอนุมัติของพระองค์ และอัลลอฮ์นั้นทรงชี้นำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ไปสู่ทางอันเที่ยงตรง

   2:213

4. أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۖ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

   หรือพวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะได้เข้าสวรรค์โดยที่ (การทดสอบ) ยังมาไม่ถึงพวกเจ้าเหมือนที่เคยประสบกับผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเจ้ากระนั้นหรือ? พวกเขาถูกรุมเร้าด้วยความยากจน ความทุกข์ทรมาน และความหวั่นไหว จนกระทั้งเราะซูลและบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับเขาต่างกล่าวว่า "เมื่อใดความช่วยเหลือของอัลลอฮ์จะมาถึง?" พึงรู้เถิดว่าแท้จริงความช่วยเหลือของอัลลอฮ์นั้นอยู่ใกล้แล้ว

   2:214

5. يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنْفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

   พวกเขาจะถามเจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) ว่าพวกเขาจะใช้จ่ายอะไร (และให้กับใครบ้าง)? จงกล่าวเถิดว่า “ทรัพย์สมบัติใด ๆ ก็ตามที่พวกเจ้าใช้จ่ายก็จงให้แก่ผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง บรรดาญาติที่ใกล้ชิด เด็กกำพร้า ผู้ขัดสน และผู้ที่อยู่ในการเดินทาง และความดีใด ๆ ที่พวกเจ้ากระทำ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งนั้นเสมอ”

   2:215

6. كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

   การต่อสู้ได้ถูกกำหนดแก่พวกเจ้าแล้ว ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่รังเกียจสำหรับพวกเจ้า และบางทีการที่พวกเจ้าเกลียดสิ่งใด ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่ดีสำหรับพวกเจ้า และบางทีการที่พวกเจ้าชอบสิ่งใด ทั้งที่สิ่งนั้นไม่ดีสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีและพวกเจ้าไม่รู้

   2:216

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด