ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 243 – 248

1. أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

   เจ้าไม่รู้ดอกหรือ (โอ้ มูฮัมหมัด) เกี่ยวกับผู้คนที่หนีออกจากบ้านเกิดของพวกเขา ซึ่งพวกเขามีจำนวนนับพันเพราะกลัวความตาย? แล้วอัลลอฮ์ก็ได้ประกาศิตแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าจงตายซะ” จากนั้นพระองค์ก็ทรงให้พวกเขาฟื้นคืนชีพ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นพระเจ้าที่เปี่ยมด้วยความโปรดปรานต่อมนุษย์ทั้งหลาย แต่มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่สำนึก

   2:243

2. وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

   และพวกเจ้าจงต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์เถิด และพึงรู้ด้วยว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

   2:244

3. مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً ۚ وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

   ผู้ใดบ้างที่จะให้อัลลอฮ์ทรงยืม ด้วยการยืมที่ดี? แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มพูนสิ่งที่ให้ยืมนั้น ให้แก่เขาอย่างมากมายหลายเท่า และอัลลอฮ์นั้นทรงกำไว้ และทรงแบออก และยังพระองค์เท่านั้น พวกเจ้าจะถูกคืนกลับไป

   2:245

4. أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا ۖ قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ

   เจ้า (มุฮัมหมัด) มิได้เห็นบรรดาชนชั้นนำจากวงศ์วานของอิสรออีลหลังจากยุคของมูซาดอกหรือ? ขณะที่พวกเขาได้กล่าวแก่นบีของพวกเขาว่า “จงแต่งตั้งกษัตริย์ให้แก่พวกเราเถิด เพื่อที่พวกเราจะได้ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์” เขากล่าวว่า: “จะเป็นไปได้ไหม หากการสู้รบได้ถูกกำหนดแก่พวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะไม่ต่อสู้?” พวกเขากล่าวว่า "เราจะไม่ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ได้อย่างไร ทั้งที่พวกเราถูกขับไล่ออกจากบ้านของพวกเรา และต้องแยกจากลูกหลานของพวกเรา" ครั้นเมื่อการสู้รบได้ถูกกำหนดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาก็ผินหลังให้ ยกเว้นส่วนน้อยเท่านั้นในหมู่พวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับบรรดาผู้อธรรมเหล่านั้น

   2:246

5. وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ۚ قَالُوا أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

   และนบีของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “อัลลอฮ์ได้ทรงแต่งตั้งฏอลูตเป็นกษัตริย์แก่พวกเจ้าแล้ว” พวกเขากล่าวว่า “เขาจะมีอำนาจเหนือพวกเราได้อย่างไร ในเมื่อพวกเรามีสิทธิในอำนาจนั้นมากกว่าเขา และเขาไม่ได้รับทรัพย์สมบัติอันมากมาย?” นบีของพวกเขากล่าวว่า "แท้จริง อัลลอฮ์ได้ทรงเลือกเขาเหนือพวกเจ้า และทรงเพิ่มพูนให้เขาในด้านความรู้และความสามารถทางร่างกาย" และอัลลอฮ์ทรงประทานอำนาจการปกครองของพระองค์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง”

   2:247

6. وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَىٰ وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

   และนบีของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “แท้จริง สัญญาณของการเป็นกษัตริย์ของเขานั้น คือการที่หีบจะมาหาพวกเจ้า ซึ่งในหีบนั้นมีความสงบสุขจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และมีสิ่งที่วงศ์วานของมูซาและวงศ์วานของฮารูนได้ทิ้งไว้ ซึ่งบรรดามลาอิกะฮ์เป็นผู้แบกมันมา แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณแก่พวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง”

   2:248

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด