ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 246 – 252

1. أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا ۖ قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ

   เจ้า (มุฮัมหมัด) มิได้เห็นบรรดาชนชั้นนำจากวงศ์วานของอิสรออีลหลังจากยุคของมูซาดอกหรือ? ขณะที่พวกเขาได้กล่าวแก่นบีของพวกเขาว่า “จงแต่งตั้งกษัตริย์ให้แก่พวกเราเถิด เพื่อที่พวกเราจะได้ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์” เขากล่าวว่า: “จะเป็นไปได้ไหม หากการสู้รบได้ถูกกำหนดแก่พวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะไม่ต่อสู้?” พวกเขากล่าวว่า "เราจะไม่ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ได้อย่างไร ทั้งที่พวกเราถูกขับไล่ออกจากบ้านของพวกเรา และต้องแยกจากลูกหลานของพวกเรา" ครั้นเมื่อการสู้รบได้ถูกกำหนดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาก็ผินหลังให้ ยกเว้นส่วนน้อยเท่านั้นในหมู่พวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับบรรดาผู้อธรรมเหล่านั้น

   2:246

2. وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ۚ قَالُوا أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

   และนบีของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “อัลลอฮ์ได้ทรงแต่งตั้งฏอลูตเป็นกษัตริย์แก่พวกเจ้าแล้ว” พวกเขากล่าวว่า “เขาจะมีอำนาจเหนือพวกเราได้อย่างไร ในเมื่อพวกเรามีสิทธิในอำนาจนั้นมากกว่าเขา และเขาไม่ได้รับทรัพย์สมบัติอันมากมาย?” นบีของพวกเขากล่าวว่า "แท้จริง อัลลอฮ์ได้ทรงเลือกเขาเหนือพวกเจ้า และทรงเพิ่มพูนให้เขาในด้านความรู้และความสามารถทางร่างกาย" และอัลลอฮ์ทรงประทานอำนาจการปกครองของพระองค์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง”

   2:247

3. وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَىٰ وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

   และนบีของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “แท้จริง สัญญาณของการเป็นกษัตริย์ของเขานั้น คือการที่หีบจะมาหาพวกเจ้า ซึ่งในหีบนั้นมีความสงบสุขจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และมีสิ่งที่วงศ์วานของมูซาและวงศ์วานของฮารูนได้ทิ้งไว้ ซึ่งบรรดามลาอิกะฮ์เป็นผู้แบกมันมา แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณแก่พวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง”

   2:248

4. فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ۚ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ ۚ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ

   ครั้นเมื่อฏอลูตได้นำกำลังทหารออกไป เขาได้กล่าวว่า "แท้จริงอัลลอฮ์จะเป็นผู้ทดสอบพวกเจ้า ด้วยแม่น้ำสายหนึ่ง ผู้ใดดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น เขาจะไม่ใช่พวกของฉัน และผู้ใดที่ไม่ดื่มน้ำนั้น แท้จริงเขานั้นเป็นพวกของฉัน นอกจากคนที่ดื่มเท่าที่มือของเขาวักน้ำขึ้นได้เท่านั้น" และแล้วพวกเขาเหล่านั้นก็ดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น นอกจากส่วนน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้น ครั้นเมื่อฏอลูตและบรรดาผู้ศรัทธาที่ร่วมอยู่กับเขาได้ข้ามแม่น้ำนั้นไป พวกเขาก็กล่าวว่า "วันนี้พวกเราไม่มีกำลังใด ๆ ที่จะต่อสู้กับญาลูตและบรรดาไพร่พลของเขา" บรรดาผู้ที่มีความเชื่อมั่นว่าพวกเขาจะต้องพบกับอัลลอฮ์ได้กล่าวว่า "กี่มากน้อยแล้วที่กลุ่มที่มีจำนวนน้อยกว่า เอาชนะกลุ่มที่มีจำนวนมากกว่า ด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นทรงอยู่กับบรรดาผู้ที่มีความอดทนทั้งหลาย"

   2:249

5. وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

   และเมื่อพวกเขาได้ออกไปประจัญหน้ากับญาลูต และบรรดาไพร่พลของเขาแล้ว พวกเขาก็ได้วิงวอนต่ออัลลอฮฺ ว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทรงประทานความอดทนแก่เรา และโปรดให้เท้าของเราได้ยืนหยัดมั่นคง และโปรดทรงช่วยเหลือพวกเราให้ไดรับชัยชนะเหนือกลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธาด้วยเถิด”

   2:250

6. فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ

   แล้วพวกเขาก็เอาชนะ (ศัตรู) ของพวกเขา ด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์ และดาวูดก็ได้สังหารญาลูต และอัลลอฮ์ก็ทรงประทานอำนาจ และความปรีชาญาณแก่เขา และทรงสอนเขาจากสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ และหากว่าอัลลอฮฺไม่ทรงป้องกันมนุษย์ แน่นอนโลกก็จะเต็มไปด้วยความเสื่อมทราม แต่อัลลอฮ์นั้นทรงมีพระคุณเหนือสากลโลก

   2:251

7. تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

   นั้นแหละ คือบรรดาโองการของอัลลอฮ์ ซึ่งเราจะอ่านโองการเหล่านั้นให้เจ้าฟังโดยสัจจริงเสมอ และแท้จริงเจ้านั้นเป็นผู้หนึ่งในบรรดาเราะซูลทั้งหลาย

   2:252

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด