ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 282 – 283

1. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا ۚ فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ ۚ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ ۖ فَإِنْ لَمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا ۚ وَلَا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰ أَجَلِهِ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَىٰ أَلَّا تَرْتَابُوا ۖ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ ۚ وَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

   โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าก่อหนี้ระหว่างพวกเจ้าตามระยะเวลาที่กำหนด พวกเจ้าก็จงบันทึกมันไว้ และให้ผู้จดบันทึกเขียนมันระหว่างพวกเจ้าด้วยความเที่ยงธรรม และผู้จดบันทึกไม่ควรปฏิเสธการเขียน ดังที่อัลลอฮ์ได้ทรงสอนเขาไว้ ดังนั้นจงให้เขาเขียน และให้ลูกหนี้เป็นคนสั่งให้เขียน และเขา (ลูกหนี้) จงยำเกรงอัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของเขา และเขาจะต้องไม่ลดหย่อนหนี้ของเขาแม้เพียงเล็กน้อย หากลูกหนี้เป็นคนที่เบาปัญญา หรืออ่อนแอ หรือไม่สามารถสั่งให้เขียนได้ ก็จงให้ผู้ปกครอง (ผู้ดูแลเขา) สั่งให้เขียนโดยเที่ยงธรรม และจงให้มีชายสองคนในหมู่พวกเจ้าเป็นพยานต่อบันทึกเอกสารนั้น แต่หากไม่มีชายสองคนก็ให้ชายหนึ่งคนและหญิงสองคนจากผู้ที่พวกเจ้าพอใจในการรับเป็นพยาน เพื่อว่าถ้าผู้หญิงคนหนึ่งในทั้งสองนั้นลืมอีกคนหนึ่งจะได้เตือนความจำให้ และบรรดาผู้เป็นพยานไม่ควรปฏิเสธเมื่อถูกเรียกตัว (เพื่อให้ข้อมูล) และพวกเจ้าจงอย่าเบื่อหน่ายที่จะบันทึกหนี้สินนั้นไม่ว่าน้อยหรือมากก็ตาม จนกว่าจะถึงเวลาชำระที่ถูกกำหนดไว้ ด้วยวิธีนี้ มันเป็นสิ่งที่เที่ยงธรรมยิ่ง ณ ที่อัลลอฮ์ และมีความมั่นคงกว่าสำหรับการเป็นหลักฐาน และเป็นสิ่งที่ใกล้ที่สุดเพื่อไม่ให้พวกเจ้าเกิดการระแวงสงสัย นอกจากมันเป็นการซื้อขายที่มีการแลกเปลี่ยนกันระหว่างพวกเจ้าด้วยเงินสด ดังนั้น ก็ไม่มีความผิดอะไรที่พวกเจ้าจะไม่เขียนบันทึกมัน และจงให้มีพยานทุกครั้งที่พวกเจ้าทำการค้าขายกัน และอย่าทำให้ผู้เขียนและพยานได้รับความเสียหาย (รวมทั้งผู้เขียนและพยานก็อย่าทำให้เกิดความเสียหาย) เพราะหากพวกเจ้ากระทำเช่นนั้น แท้จริงมันเป็นการผ่าฝืนที่มาจากพวกเจ้า ดังนั้น จงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด เพราะอัลลอฮ์คือผู้ทรงให้ความรู้แก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

   2:282

2. وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ ۚ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ

   และถ้าพวกเจ้าอยู่ในระหว่างการเดินทาง (ไม่มีเงินสดจ่าย) และไม่พบผู้เขียนคนใด ก็ให้มีบางสิ่งเป็นหลักประกันไว้ (โดยลูกหนี้) แต่หากพวกเจ้าไว้วางใจซึ่งกันและกัน ดังนั้น ผู้ที่ได้รับความไว้วางใจ (ลูกหนี้) ก็จงคืนสิ่งที่เขาได้รับความไว้ใจนั้นเสีย และให้เขาเกรงกลัวอัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของเขา และพวกเจ้าจงอย่าปกปิดพยานหลักฐาน และผู้ใดปกปิดมัน แท้จริงเขาเป็นผู้ที่มีจิตใจที่เป็นบาป และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

   2:283

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด