ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 30 – 39

1. وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ

   และจงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของเจ้าได้ตรัสแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า “แท้จริงข้าจะแต่งตั้งคอลีฟะฮ์บนหน้าแผ่นดิน” พวกเขากล่าวว่า “พระองค์จะทรงแต่งตั้งผู้ที่จะบ่อนทำลายและก่อการนองเลือดในแผ่นดินกระนั้นหรือ? ทั้งที่พวกเรากล่าวสดุดีด้วยการสรรเสริญพระองค์และเทิดทูนความบริสุทธิ์ของพระองค์อยู่เสมอ” พระองค์ตรัสว่า “แท้จริงข้ารู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้”

   2:30

2. وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَٰؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

   และพระองค์ได้ทรงสอนบรรดานามของทุกสรรพสิ่งแก่อาดัม หลังจากนั้นพระองค์ทรงนำสรรพสิ่งเหล่านั้นมาแสดงให้แก่บรรดามลาอิกะฮ์ แล้วทรงตรัสว่า: “พวกเจ้าจงบอกบรรดานามของสรรพสิ่งเหล่านั้นแก่ข้า หากพวกเจ้าเป็นผู้พูดจริง”

   2:31

3. قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

   พวกเขากล่าวว่า “มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ พวกเราไม่มีความรู้ใด ๆ นอกจากสิ่งที่พระองค์ทรงสอนให้แก่พวกเราเท่านั้น แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง”

   2:32

4. قَالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ ۖ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ

   พระองค์ตรัสว่า “โอ้อาดัม จงบอกพวกเขาเถิดเกี่ยวกับบรรดานามของสิ่งเหล่านั้น” เมื่อเขาได้บอกนามของสิ่งเหล่านั้นแก่พวกเขาแล้ว พระองค์จึงตรัสว่า “ข้ามิได้บอกแก่พวกเจ้าดอกหรือว่า แท้จริงข้ารู้ดียิ่งถึงสิ่งเร้นลับแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้ารู้ดียิ่งถึงสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยและสิ่งที่พวกเจ้าปกปิด”

   2:33

5. وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ

   และจงรำลึกถึงขณะที่เรากล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า “จงสุญูดต่ออาดัม” แล้วพวกเขาทั้งหมดก็สุญูดกัน นอกจากอิบลีส มันปฏิเสธการสุญูดและแสดงความโอหัง ดังนั้นมันจึงกลายเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ปฏิเสธศรัทธา

   2:34

6. وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ

   และเราได้กล่าวว่า “โอ้ อาดัมเอ๋ย เจ้าและคู่ครองของเจ้าจงพำนักอยู่ในสวนสวรรค์เถิด และจงกินจากสวนสวรรค์นั้นอย่างมีความสุข ณ ที่ใดก็ได้ที่เจ้าทั้งสองปรารถนา และอย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้ มิเช่นนั้นแล้ว เจ้าทั้งสองจะกลายเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้อธรรม”

   2:35

7. فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۖ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَىٰ حِينٍ

   จากนั้นชัยฏอนได้ล่อลวงพวกเขาทั้งสองด้วยต้นไม้ต้นนั้น จึงทำให้ทั้งสองต้องออกจากที่ที่พวกเขาเคยพำนักอยู่ และเราได้กล่าวว่า “พวกเจ้าจงลงไป โดยบางส่วนในหมู่พวกเจ้าจะเป็นศัตรูกันกับอีกบางส่วน และสำหรับพวกเจ้านั้น จะมีที่พำนักและสิ่งอำนวยประโยชน์ในผืนแผ่นดินนั้นจนถึงระยะเวลาหนึ่ง"

   2:36

8. فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

   จากนั้นอาดัมได้รับถ้อยคำ(แห่งการกลับใจ)จากพระผู้อภิบาลของเขา แล้วพระองค์ก็ทรงตอบรับการกลับใจของเขา แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงตอบรับการกลับใจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

   2:37

9. قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

   เราได้กล่าวว่า “พวกเจ้าทั้งหมดจงลงไปจากที่นี่ ดังนั้นหากมีคำแนะนำจากข้ามายังพวกเจ้า แล้วผู้ใดที่ปฏิบัติตามคำแนะนำของข้า ก็จะไม่มีความกลัวใด ๆ เกิดขึ้นกับพวกเขา และพวกเขาก็จะไม่เสียใจ”

   2:38

10. وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และไม่เชื่อต่อบรรดาโองการของเรา พวกเขาคือชาวนรก โดยที่พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล

    2:39

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด