ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 34 – 56

  1. وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ

    และจงรำลึกถึงขณะที่เรากล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า “จงสุญูดต่ออาดัม” แล้วพวกเขาทั้งหมดก็สุญูดกัน นอกจากอิบลีส มันปฏิเสธการสุญูดและแสดงความโอหัง ดังนั้นมันจึงกลายเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ปฏิเสธศรัทธา

    2:34
  2. وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ

    และเราได้กล่าวว่า “โอ้ อาดัมเอ๋ย เจ้าและคู่ครองของเจ้าจงพำนักอยู่ในสวนสวรรค์เถิด และจงกินจากสวนสวรรค์นั้นอย่างมีความสุข ณ ที่ใดก็ได้ที่เจ้าทั้งสองปรารถนา และอย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้ มิเช่นนั้นแล้ว เจ้าทั้งสองจะกลายเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้อธรรม”

    2:35
  3. فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۖ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَىٰ حِينٍ

    จากนั้นชัยฏอนได้ล่อลวงพวกเขาทั้งสองด้วยต้นไม้ต้นนั้น จึงทำให้ทั้งสองต้องออกจากที่ที่พวกเขาเคยพำนักอยู่ และเราได้กล่าวว่า “พวกเจ้าจงลงไป โดยบางส่วนในหมู่พวกเจ้าจะเป็นศัตรูกันกับอีกบางส่วน และสำหรับพวกเจ้านั้น จะมีที่พำนักและสิ่งอำนวยประโยชน์ในผืนแผ่นดินนั้นจนถึงระยะเวลาหนึ่ง"

    2:36
  4. فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    จากนั้นอาดัมได้รับถ้อยคำ(แห่งการกลับใจ)จากพระผู้อภิบาลของเขา แล้วพระองค์ก็ทรงตอบรับการกลับใจของเขา แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงตอบรับการกลับใจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

    2:37
  5. قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    เราได้กล่าวว่า “พวกเจ้าทั้งหมดจงลงไปจากที่นี่ ดังนั้นหากมีคำแนะนำจากข้ามายังพวกเจ้า แล้วผู้ใดที่ปฏิบัติตามคำแนะนำของข้า ก็จะไม่มีความกลัวใด ๆ เกิดขึ้นกับพวกเขา และพวกเขาก็จะไม่เสียใจ”

    2:38
  6. وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และไม่เชื่อต่อบรรดาโองการของเรา พวกเขาคือชาวนรก โดยที่พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล

    2:39
  7. يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ

    โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่ข้าได้มอบให้แก่พวกเจ้า และจงปฏิบัติตามพันธสัญญาที่พวกเจ้ามีต่อข้า แล้วข้าก็จะปฏิบัติตามพันธสัญญาที่ข้ามีต่อพวกเจ้า และเฉพาะข้าเท่านั้นพวกเจ้าจงเกรงกลัว

    2:40
  8. وَآمِنُوا بِمَا أَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ ۖ وَلَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ

    และจงศรัทธาต่อสิ่งที่ข้าได้ประทานลงมา(คัมภีร์อัลกุรอาน) เพื่อเป็นการยืนยันความจริงในสิ่งที่มีอยู่กับพวกเจ้า และพวกเจ้าอย่าได้เป็นคนแรกที่ปฏิเสธต่อคัมภีร์นั้น และจงอย่าได้นำโองการของข้าไปแลกเปลี่ยนกับ (ผลประโยชน์ใดๆ) ที่มีราคาเพียงเล็กน้อย และเฉพาะข้าเท่านั้นพวกเจ้าจงยำเกรง

    2:41
  9. وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ

    และพวกเจ้าจงอย่าปะปนความจริงด้วยความเท็จ และจงอย่าปิดบังความจริงโดยที่พวกเจ้ารู้กันอยู่

    2:42
  10. وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ

    และพวกเจ้าจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจงจ่ายซะกาต และจงรุกั๊วะร่วมกับผู้ที่รุกั๊วะทั้งหลาย

    2:43
  11. أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

    พวกเจ้าใช้ให้ผู้คนกระทำความดี โดยที่พวกเจ้าลืมตัวของพวกเจ้าเอง ทั้งที่พวกเจ้าอ่านคัมภีร์กระนั้นหรือ? พวกเจ้าไม่คิดบ้างหรือ?

    2:44
  12. وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ

    และพวกเจ้าจงขอความช่วยเหลือด้วยการอดทนและการละหมาด และแท้จริงการละหมาดนั้นเป็นเรื่องที่หนักยิ่ง นอกจากสำหรับบรรดาผู้ที่อ่อนน้อมเท่านั้น

    2:45
  13. الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

    พวกเขาคือ บรรดาผู้ที่ศรัทธามั่นว่าพวกเขาต้องพบกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา และพวกเขาต้องกลับไปหาพระองค์

    2:46
  14. يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

    โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่ข้าได้มอบให้แก่พวกเจ้าเถิด และ (จงรำลึกเถิดว่า) แท้จริงข้าได้เทิดพวกเจ้าเหนือประชาชาติทั้งหลาย

    2:47
  15. وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ

    และจงเกรงกลัวต่อวันหนึ่งที่ไม่มีชีวิตใดที่จะให้การช่วยเหลือใด ๆ ให้อีกชีวิตหนึ่งได้ และจะไม่มีการยอมรับการขอความช่วยเหลือจากผู้ใด และจะไม่มีการรับค่าไถ่ใด ๆ จากชีวิตนั้น และพวกเขาจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ

    2:48
  16. وَإِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ

    และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ช่วยเหลือพวกเจ้าให้พ้นจากพวกพ้องของฟิรเอาน์ ซึ่งพวกเขาได้ทรมานพวกเจ้าอย่างแสนสาหัส พวกเขาได้เชือดบรรดาลูกชายของพวกเจ้าและปล่อยบรรดาผู้หญิงของพวกเจ้าให้มีชีวิตอยู่ และในเรื่องนั้น ถือเป็นความโปรดปรานอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

    2:49
  17. وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْنَاكُمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ

    และจงรำลึกถึงขณะที่เราแยกทะเลออกเพื่อพวกเจ้า แล้วเราได้ช่วยพวกเจ้าให้รอด และเราได้ทำให้พวกพ้องของฟิรเอาน์จมน้ำ ขณะที่พวกเจ้ามองดูอยู่

    2:50
  18. وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَىٰ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَنْتُمْ ظَالِمُونَ

    และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้สัญญากับมูซาสี่สิบคืน แล้วพวกเจ้าได้ยึดลูกวัวเป็นที่เคารพสักการะหลังจากที่เขาไม่อยู่ และพวกเจ้าคือกลุ่มผู้อธรรม

    2:51
  19. ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

    แล้วเราก็ได้ให้อภัยแก่พวกเจ้าหลังจากนั้น เพื่อว่าพวกเจ้าจักขอบคุณ

    2:52
  20. وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

    และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ประทานคัมภีร์และอัลฟุรกอนแก่มูซา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับคำแนะนำที่ถูกต้อง

    2:53
  21. وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    และจงรำลึกถึงขณะที่มูซาได้กล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า “โอ้ หมู่ชนของข้าเอ๋ย แท้จริงพวกเจ้าได้อธรรมต่อตนเอง ด้วยการที่พวกเจ้าได้เอาลูกวัวเป็นที่เคารพสักการะ ดังนั้น จงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระผู้สร้างของพวกเจ้า และจงฆ่าตัวของพวกเจ้าเสีย นั่นถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเจ้า ณ พระผู้สร้างของพวกเจ้า” แล้วพระองค์ทรงตอบรับการกลับเนื้อกลับตัวของพวกเจ้า แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงตอบรับการกลับเนื้อกลับตัว ผู้ทรงเมตตาเสมอ

    2:54
  22. وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ

    และจงรำลึกถึงขณะที่พวกเจ้ากล่าวว่า “โอ้ มูซา เราจะไม่ศรัทธาต่อเจ้า จนกว่าเราจะได้เห็นอัลลอฮ์อย่างเปิดเผย” แล้วสายฟ้าฝ่าก็ฟาดใส่พวกเจ้าขณะที่พวกเจ้ามองดูอยู่

    2:55
  23. ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

    หลังจากนั้นเราได้ให้พวกเจ้าคืนชีพหลังจากที่พวกเจ้าได้ตายไปแล้ว เพื่อว่าพวกเจ้าจักขอบคุณ

    2:56

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด