ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 97 – 103
-
قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَىٰ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ
จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “ใครก็ตามที่เป็นศัตรูกับญิบรีล แท้จริงเขาคือผู้ที่ได้นำอัลกรุอานลงมายังหัวใจของเจ้าด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ เป็นการยืนยันในสิ่งที่มีอยู่ก่อนหน้าอัลกรุอาน และเป็นทางชี้นำ และเป็นข่าวดีแก่ผู้ศรัทธาทั้งหลาย"
2:97 -
مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِينَ
ผู้ใดที่เป็นศัตรูกับอัลลอฮ์ มลาอิกะฮ์และบรรดาศาสนทูตของพระองค์ และกับญิบรีลและมีกาเอล แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นศัตรูกับผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย
2:98 -
وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلَّا الْفَاسِقُونَ
และโดยแน่นอน เราได้ประทานโองการอันชัดแจ้ง (อัลกุรอาน) ลงมาแก่เจ้าแล้ว และไม่มีผู้ใดปฏิเสธโองการได้ นอกจากบรรดาผู้ฝ่าฝืนเท่านั้น
2:99 -
أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَبَذَهُ فَرِيقٌ مِنْهُمْ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
มันควรแล้วหรือที่ทุกครั้งที่พวกเขาได้ให้คำมั่นสัญญาต่อพันธสัญญาใด ๆ แล้วอีกฝ่ายในหมู่พวกเขาก็โยนพันธสัญญานั้นทิ้งไป? แต่ (ที่จริงแล้ว) พวกเขาส่วนมากไม่ศรัทธาต่างหาก
2:100 -
وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
และเมื่อมีศาสนทูตจากอัลลอฮ์ (มูฮัมหมัด) มายังพวกเขา เป็นผู้ยืนยันสิ่งที่มีอยู่กับพวกเขา กลุ่มหนึ่งจากบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ก็จะโยนคัมภีร์ของอัลลอฮ์ไว้เบื้องหลังพวกเขา ราวกับว่าพวกเขาไม่รู้
2:101 -
وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُمْ بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
พวกเขา (หันหลังให้กับคัมภีร์ของอัลลอฮ์) และปฏิบัติตาม (คำสอนเกี่ยวกับไสยศาสตร์) ที่บรรดาชัยฏอนได้สอนผู้คนในรัชสมัยของสุลัยมาน และสุลัยมานไม่ได้ปฏิเสธการศรัทธา(ไม่ได้เรียนรู้เรื่องไสยศาสตร์) แต่ชัยฏอนเหล่านั้นต่างหากที่ปฏิเสธการศรัทธาโดยพวกเขาได้สอนผู้คนเกี่ยวกับไสยศาสตร์และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่มลาอิกะฮ์ทั้งสอง คือ ฮะรูตและมะรูต ในดินแดนบาบิล (บาบิโลน) โดยที่ทั้งสองจะไม่สอนให้แก่ผู้ใด เว้นแต่หลังจากที่ทั้งสองได้แนะนำเขาแล้ว โดยกล่าวว่า “แท้จริงเราเป็นเพียงการทดสอบเท่านั้น (เพื่อทดสอบการศรัทธาของพวกเจ้า) ดังนั้นจงอย่ากลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา (จากการเรียนรู้มัน)” แล้วพวกเขาก็เรียนรู้จากทั้งสองซึ่งสิ่งที่ทำให้เกิดการหย่าร้างกันระหว่างบุคคลกับภรรยาของเขา และพวกเขาไม่อาจทำให้สิ่งนั้นเป็นอันตรายแก่ผู้ใดได้ นอกจากด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์เท่านั้น และพวกเขาก็เรียนรู้สิ่งที่เป็นโทษแก่พวกเขา และไม่ได้เป็นประโยชน์แก่พวกเขา และแท้จริงพวกเขา (ชาวยิว) รู้อยู่แล้วว่า ใครก็ตามที่เลือกเรียนไสยศาสตร์นั้น เขาจะไม่ได้รับประโยชน์ใด ๆ ในวันปรโลก แท้จริงมันช่างเป็นสิ่งที่เลวร้ายยิ่งนักกับการที่พวกเขาเลือกสิ่งนั้นสำหรับตัวของพวกเขาเอง หากพวกเขารู้
2:102 -
وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ ۖ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
และหากว่าพวกเขาเหล่านั้นศรัทธา และยำเกรงแล้ว แน่นอน ผลตอบแทน ณ ที่อัลลอฮ์นั้นย่อมดีกว่า หากพวกเขารู้
2:103
คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด