ซูเราะห์ 38 ศอด, อายะห์ 24 – 25

1. قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ ۩

   เขา (ดาวูด) กล่าวว่า แน่นอน เขาได้ข่มเหงเจ้าในการขอแกะตัวเมียของเจ้าไปเพิ่มแก่แกะตัวเมียของเขา และแท้จริงส่วนมากของผู้ร่วมหุ้นส่วนมักละเมิด (ฉ้อโกง) กันและกัน เว้นแต่บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย และพวก (ซื่อสัตย์) เช่นนี้มีน้อย และดาวูดได้รู้สึกตัวว่าเราได้ทดสอบเขา ดังนั้น เขาจึงได้ขออภัยต่อพระผู้อภิบาลของเขา และเขาได้ก้มลงรูกั๊วะและทบทวนความผิดด้วยความเสียใจ และกลับตัวสู่พระองค์

   38:24

2. فَغَفَرْنَا لَهُ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ

   ดังนั้น เราได้ให้อภัยแก่เขาในเรื่องนั้น และแท้จริง สำหรับเขานั้นย่อมอยู่ในฐานะผู้สนิทกับเรา และการกลับมาที่ดียิ่ง

   38:25

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด