ซูเราะห์ 38 ศอด, อายะห์ 30 – 40

وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ

และเราได้ประทานแก่ดาวูด (ทายาท) คือ สุลัยมาน บ่าวผู้ประเสริฐ แท้จริงเขาเป็นผู้ที่กลับตัวมาหาเราเสมอ
38:30
إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ

จงรำลึกถึง เมื่อเย็นวันหนึ่งมีม้าสายพันธุ์ดีที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีและว่องไว ถูกนำมาแสดงต่อหน้าเขา
38:31
فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ

เขากล่าวว่า แท้จริงฉันรักทรัพย์สมบัติ (หมายถึงม้า) จนมันทำให้ฉันลืมการรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของฉัน จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า
38:32
رُدُّوهَا عَلَيَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ

(แล้วสุลัยมานก็พูดกับคนของเขาว่า) "จงนำมัน (ม้า) กลับมาหาฉัน" จากนั้นเขาเริ่มลูบที่ขาและคอของมัน
38:33
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ

และโดยแน่นอนเราได้ทดสอบสุลัยมาน และเราได้วางร่างหนึ่งไว้บนบัลลังก์ของเขา แล้วเขาก็กลับตัวสำนึกผิด
38:34
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงอภัยให้แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด ขอพระองค์ทรงประทานอาณาจักรแก่ข้าพระองค์ ที่ไม่คู่ควรแก่ผู้ใดอีกหลังจากข้าพระองค์ แท้จริงพระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงประทานให้อย่างใหญ่หลวง"
38:35
فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ

ดังนั้น เราได้ทำให้ลมพัดเฉื่อยๆ ตามบัญชาของเขาไปยังทิศทางที่เขาต้องการ
38:36
وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ

และ (เราได้ทำให้) บรรดาชัยฏอน (อยู่ใต้คำสั่งของเขา) พวกนั้นทั้งหมดเป็นช่างก่อสร้าง และนักประดาน้ำ
38:37
وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ

และพวกอื่นๆ ถูกพันธนาการด้วยโซ่ติดกัน
38:38
هَٰذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

นี่คือการประทานให้ของเรา ดังนั้น เจ้าจะให้ (แก่ผู้ใดที่เจ้าประสงค์) หรือยับยั้งไว้ (ขึ้นอยู่กับเจ้า) โดยเจ้าจะไม่ถูกสอบสวน
38:39
وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ

และแท้จริงสำหรับเขาคือสถานะที่ใกล้ชิด ณ ที่เรา และสถานที่ที่ดีที่สุดที่จะกลับไป (ในปรโลก)
38:40

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด