ซูเราะห์ 4 อัน-นิซาอฺ, อายะห์ 135 – 141

  1. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَىٰ أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ ۚ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا ۖ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَىٰ أَنْ تَعْدِلُوا ۚ وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

    โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงเป็นผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมอย่างแท้จริง เป็นพยานเพื่ออัลลอฮ์ แม้กระทั่งต่อตัวของพวกเจ้าเอง หรือต่อบิดามารดาและญาติที่ไกล้ชิด หากเขา (ผู้ถูกกล่าวหา) เป็นคนรวยหรือจน เพราะอัลลอฮ์ต้องมาก่อนทั้งสองนั้น ดังนั้นอย่าปฏิบัติตามความใคร่ (ของตน) เกรงว่าพวกเจ้าจะเบี่ยงเบน (ไปจากความจริงในคำให้การ) และหากพวกเจ้าบิดเบือนคำให้การ หรือปฏิเสธ (จากการเป็นพยาน) แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

    4:135
  2. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۚ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا

    โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์เถิด และคัมภีร์ที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาแก่เราะซูลของพระองค์ และคัมภีร์ที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาก่อนหน้านั้น และผู้ใดปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และมลาอิกะฮ์ของพระองค์และบรรดาคัมภีร์ของพระองค์ และบรรดาเราะซูลของพระองค์ และวันปรโลกแล้วไซร้ ดังนั้น แท้จริงเขาได้หลงทางไปในทางที่ผิดอันไกลโพ้น

    4:136
  3. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا

    แท้จริงบรรดาผู้ที่ศรัทธา จากนั้นพวกเขาก็ปฏิเสธศรัทธา แล้วพวกเขาก็ศรัทธา (อีกครั้งหนึ่ง) แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธศรัทธาอีก แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธศรัทธาเพิ่มมากขึ้น อัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขาและจะไม่ทรงชี้ทางนำใดแก่พวกเขา

    4:137
  4. بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

    จงแจ้งข่าวแก่พวกมุนาฟิกเถิดว่า แท้จริงสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันเจ็บแสบ

    4:138
  5. الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا

    (นั่นคือ) บรรดาผู้ที่เอาบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นมิตรโดยละทิ้งบรรดาผู้ศรัทธา พวกเขาแสวงหาอำนาจจากพวกเขาเหล่านั้นกระนั้นหรือ?! ดังนั้น (จงรู้เถิดว่า) แท้จริงอำนาจทั้งหมดนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์

    4:139
  6. وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا

    และแน่นอน อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้าในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ว่า เมื่อพวกเจ้าได้ยินบรรดาโองการของอัลลอฮ์ถูกปฏิเสธและถูกเยาะเย้ย (โดยบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและบรรดามุนาฟิก) ดังนั้น จงอย่านั่งร่วมกับพวกเขา จนกว่าพวกเขาจะพูดคุยกันในเรื่องอื่นจากนั้น มิฉะนั้น พวกเจ้าก็จะเป็นเหมือนพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรวบรวมบรรดามุนาฟิกและบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหมดไว้ในนรกญาฮันนัม

    4:140
  7. الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا

    (บรรดามุนาฟิกเหล่านั้น) คือผู้ที่รอคอย (เหตุการณ์) ที่จะเกิดขึ้นกับพวกเจ้า ดังนั้นหากพวกเจ้าได้รับชัยชนะจากอัลลอฮ์พวกเขาจะกล่าวว่า "พวกเรามิได้ร่วมรบกับพวกท่านดอกหรือ?" และหากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้รับส่วน (ในสงคราม) พวกเขาก็จะกล่าว (แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา) ว่า "เราไม่ได้ช่วยเหลือพวกท่านและปกป้องพวกท่านให้รอดพ้นจากบรรดาผู้ศรัทธาดอกหรือ?" แล้วอัลลอฮ์จะทรงพิพากษาระหว่างพวกเจ้าทั้งหมดในวันกิยามะฮ์ และอัลลอฮ์จะไม่ทรงให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธามีหนทางเหนือบรรดาผู้ศรัทธาเป็นอันขาด

    4:141

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด