ซูเราะห์ 6 อัล-อันอาม, อายะห์ 71 – 82

  1. قُلْ أَنَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰ أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۖ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

    จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “หากเราวิงวอนขอและสักการะสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ซึ่งไม่ให้ประโยชน์ใด ๆ แก่เรา และไม่ให้โทษใด ๆ แก่เรา และเราจะถูกย้อนกลับ (กลายเป็นผู้ปฏิเสธ) หลังจากที่เราได้รับทางนำจากอัลลอฮ์แล้ว จะเหมือนกับบุคคลที่ถูกชัยฏอนบนโลกนี้ชักจูงให้หลงทางในสภาพที่สับสนในขณะที่เขามีเพื่อนคอยชักชวนเขาไปสู่ทางที่เที่ยงตรง (โดยบอกกับเขา) ว่า: “จงมากับเราเถิด” กระนั้นหรือ? “จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) แท้จริงทางนำของอัลลอฮ์นั้นเป็นทางนำอย่างแท้จริง และเราถูกบัญชาให้ยอมจำนนต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก”

    6:71
  2. وَأَنْ أَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَاتَّقُوهُ ۚ وَهُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

    และ (พวกเราได้รับบัญชา) ว่า จงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจงยำเกรงต่อพระองค์เถิด และพระองค์คือผู้ที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไปชุมนุม

    6:72
  3. وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۖ وَيَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ ۚ قَوْلُهُ الْحَقُّ ۚ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ

    และพระองค์คือผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินด้วยความจริง และในวันฟื้นคืนชีพ พระองค์จะทรงตรัสว่า "จงเป็น" แล้วมันจะเป็นขึ้นมา คำดำรัสของพระองค์เป็นจริงเสมอ และอำนาจแห่งการปกครองเป็นของพระองค์ในวันที่แตรถูกเป่า พระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งทั้งสิ่งที่เร้นลับ และสิ่งที่เปิดเผย และพระองค์คือผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

    6:73
  4. وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آلِهَةً ۖ إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

    และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่อิบรอฮีมได้กล่าวแก่อาซัร บิดาของเขาว่า "ท่านจะยึดถือบรรดาเจว็ดเป็นที่เคารพสักการะกระนั้นหรือ? แท้จริงฉันเห็นว่าท่านและกลุ่มชนของท่านนั้นอยู่ในความหลงผิดอันชัดแจ้ง"

    6:74
  5. وَكَذَٰلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ

    และในทำนองนั้น เราได้แสดงแก่อิบรอฮีมให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่และอำนาจ (ของเรา) ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และเพื่อเขาจะได้เป็นคนหนึ่งที่อยู่ในหมู่ผู้เชื่อมั่นทั้งหลาย

    6:75
  6. فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَىٰ كَوْكَبًا ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ

    ครั้นเมื่อเขาอยู่ในความมืดมิด เขาก็เห็นดาวดวงหนึ่ง (ส่องแสงอยู่) แล้วเขาก็กล่าวว่า "นี่คือพระเจ้าของฉัน" แต่เมื่อดาวนั้นลับหายไป เขาก็กล่าวว่า “ฉันไม่ชอบบรรดาผู้ที่หายไป”

    6:76
  7. فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ

    ครั้นเมื่อเขาเห็นดวงจันทร์กำลังขึ้น เขากล่าวว่า “นี่คือพระเจ้าของฉันหรือ?” แต่หลังจากดวงจันทร์ลับขอบฟ้า เขากล่าวว่า “แท้จริงหากพระผู้อภิบาลของฉันไม่ทรงชี้แนะทางแก่ฉัน แน่นอนฉันก็คงเป็นหนึ่งในกลุ่มชนที่หลงผิด”

    6:77
  8. فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَٰذَا رَبِّي هَٰذَا أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ

    ครั้นเมื่อเขาเห็นดวงอาทิตย์กำลังขึ้น เขากล่าวว่า “นี่คือพระเจ้าของฉันหรือ? สิ่งนี่ใหญ่กว่า” แต่หลังจากดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เขากล่าวว่า “โอ้กลุ่มชนของฉัน แท้จริงฉันขอปลีกตัวออกจากสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคี (กับอัลลอฮ์)”

    6:78
  9. إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا ۖ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    “แท้จริง ฉันผินหน้าของฉันไปทางพระผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ด้วยความศรัทธาอันแท้จริง และฉันก็ไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”

    6:79
  10. وَحَاجَّهُ قَوْمُهُ ۚ قَالَ أَتُحَاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَقَدْ هَدَانِ ۚ وَلَا أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبِّي شَيْئًا ۗ وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ

    และกลุ่มชนของเขาได้โต้แย้งเขา เขากล่าวว่า “พวกเจ้าจะโต้แย้งฉันเกี่ยวกับอัลลอฮ์ชหรือ ในเมื่อพระองค์ทรงประทานแนวทางที่ถูกต้องแก่ฉันแล้ว? และฉันไม่กลัวสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่อพระองค์ เว้นแต่สิ่งที่พระผู้อภิบาลของฉันประสงค์เท่านั้น (โดยแท้จริง) ความรู้ของพระผู้อภิบาลของฉันนั้นครอบคลุมทุกสิ่ง แล้วพวกเจ้าจะไม่รับเป็นบทเรียนบ้างหรือ?

    6:80
  11. وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا ۚ فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

    “และฉันจะกลัวสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีได้อย่างไร (ซึ่งมันไม่สามารถให้อันตรายใด ๆ ) ในเมื่อพวกเจ้าไม่กลัวในการที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ ซึ่งพระองค์ไม่ได้ส่งหลักฐานใด ๆ เกี่ยวกับสิ่งนั้นลงมาให้แก่พวกเจ้า? แล้วกลุ่มไหนในสองกลุ่มนี้จะมีสิทธิได้รับความปลอดภัย (จากอันตราย) มากกว่ากัน หากพวกเจ้ารู้?”

    6:81
  12. الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَٰئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ

    บรรดาผู้ศรัทธาและไม่ปะปนการศรัทธาของพวกเขาเข้ากับการอธรรม (การตั้งภาคี) พวกเขาคือผู้ที่พบกับความสงบสุข และพวกเขาคือผู้ที่ได้รับทางนำที่แท้จริง

    6:82

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด