ซูเราะห์ 7 อัล-อะอฺรอฟ, อายะห์ 107 – 109

1. فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ

   จากนั้น (มูซา) ก็ได้โยนไม้เท้าของเขา ทันใดนั้นไม้เท้านั้นก็กลายเป็นงูใหญ่ (ซึ่งเห็นได้ชัดเจน)

   7:107

2. وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ

   และเขาก็ได้ยื่นมือออกมา ทันใดนั้นมันกลายเป็นสีขาว (เป็นประกาย) แก่บรรดาผู้ที่ได้เห็น

   7:108

3. قَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ

   บรรดาชนชั้นนำจากหมู่ชนของฟิรเอาน์ได้กล่าวว่า “แท้จริงชายคนนี้คือมายากรผู้รอบรู้

   7:109

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด