ซูเราะห์ 7 อัล-อะอฺรอฟ, อายะห์ 115 – 141

قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ

พวกเขากล่าวว่า "โอ้ มูซา! เจ้าจะโยน (ไม้เท้าของเจ้า) ก่อนหรือว่าพวกเราจะเป็นผู้โยนก่อน"
7:115
قَالَ أَلْقُوا ۖ فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَاءُوا بِسِحْرٍ عَظِيمٍ

มูซากล่าวว่า “พวกเจ้าจงโยนก่อน” ครั้นเมื่อพวกเขาได้โยนออกไป พวกเขาก็ได้ลวงตาผู้คน และสร้างความหวาดกลัวให้กับพวกเขา และพวกเขาได้นำมายากลอันใหญ่หลวง
7:116
وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

และเราได้มีโองการแก่มูซาว่า “จงโยนไม้เท้าของเจ้าเสีย!” ทันใดนั้นมันก็กลืนสิ่งที่พวกเขาลวงตาไว้
7:117
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

ดังนั้นความจริงได้ปรากฏขึ้น และสิ่งที่พวกเขาประกอบนั้นได้มลายสิ้น
7:118
فَغُلِبُوا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوا صَاغِرِينَ

ดังนั้น ณ ที่นั่น พวกเขาได้รับความพ่ายแพ้และพวกเขากลับมาด้วยความต่ำต้อย
7:119
وَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ

และบรรดามายากรก็ได้ล้มตัวลงกราบ
7:120
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

พวกเขากล่าวว่า “เราศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก
7:121
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

คือพระผู้อภิบาลของมูซาและฮารูน”
7:122
قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ

ฟิรเอาน์กล่าวว่า “พวกเจ้าจะศรัทธาต่อเขาก่อนที่ข้าจะอนุญาตแก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ? แท้จริง นี่เป็นกลอุบายที่พวกเจ้าวางแผนไว้ในเมืองนี้ เพื่อต้องการขับไล่ชาวเมืองให้ออกจากเมืองไป แล้วพวกเจ้าจะได้รู้ (ผลที่จะตามมาจากการกระทำนี้)
7:123
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

แน่นอนข้าจะตัดมือและเท้าของพวกเจ้าตามแนวขวาง (มือขวาและเท้าซ้ายหรือในทางกลับกัน) แล้วข้าจะตรึงพวกเจ้าทั้งหมดบนไม้กางเขน”
7:124
قَالُوا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ

พวกเขากล่าวว่า “แท้จริง ยังพระผู้อภิบาลของเราเท่านั้นที่พวกเราต้องเป็นผู้กลับไป
7:125
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا ۚ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ

และเจ้าไม่ได้โกรธแค้น (และลงโทษ) พวกเรา เว้นแต่เพราะเราได้ศรัทธาต่อบรรดาสัญญาณของพระผู้อภิบาลของเราเท่านั้น หลังจากที่มันได้มาถึงเรา” (แล้วพวกเขาก็ได้กล่าวว่า): “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทานความอดทนแก่พวกเรา และขอให้พวกเราตายอย่างมุสลิมด้วยเถิด”
7:126
وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ

และบรรดาชนชั้นนำจากหมู่ชนของฟิรเอาน์กล่าวว่า “ท่าน (ฟิรเอาน์) จะปล่อยให้มูซาและกลุ่มชนของเขาสร้างความเสียหายในแผ่นดินนี้ (อียิปต์) และละทิ้งท่านและสิ่งที่ท่านเคารพสักการะกระนั้นหรือ?” ฟิรเอาน์กล่าวว่า “เราจะฆ่าบรรดาลูกชายของพวกเขา และเราจะปล่อยบรรดาผู้หญิงของพวกเขาให้มีชีวิตอยู่ และแท้จริงเราเป็นผู้มีอำนาจเหนือพวกเขา”
7:127
قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا ۖ إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ

มูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า “จงขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ และจงอดทนเถิด แท้จริงแผ่นดินนี้เป็นของอัลลอฮ์ พระองค์จะทรงมอบให้ผู้ใดเป็นผู้สืบทอดก็ได้ตามที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ และบั้นปลาย (ที่ดีนั้น) ย่อมเป็นของบรรดาผู้ยำเกรงเท่านั้น”
7:128
قَالُوا أُوذِينَا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ

พวกเขากล่าวว่า “พวกเราถูกข่มเหงและตกเป็นทาส (โดยฟิรเอาน์) ก่อนที่ท่านจะมาหาเราและหลังจากที่ท่านมาหาเรา” พระศาสดามูซาตอบว่า: “หวังว่าพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะทรงทำลายศัตรูของพวกเจ้า และแต่งตั้งพวกเจ้าเป็นคอลีฟะฮ์ในแผ่นดิน แล้วพระองค์จะทรงสังเกตดูว่าการกระทำของพวกเจ้าจะเป็นอย่างไร?”
7:129
وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

และแน่นอนเราได้ลงโทษวงศ์วานของฟิรเอาน์ด้วยความแห้งแล้งและขาดแคลนผลไม้ต่างๆ เพื่อว่าพวกเขาจะได้สำนึก
7:130
فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَٰذِهِ ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ ۗ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

ครั้นเมื่อความสุขได้มายังพวกเขา พวกเขาก็กล่าวว่า: "นี่คือสิ่งที่เราควรได้รับ (และเป็นผลจากความพยายามของเรา)" และหากความทุกข์ยากได้ประสบแก่พวกเขา พวกเขาก็จะตำหนิมูซาและผู้ติดตามของเขา พึงรู้เถิดว่า แท้จริงสิ่งที่พวกเขาประสบอยู่นั้นมาจากอัลลอฮ์ต่างหาก แต่ทว่าส่วนมากพวกเขาจะไม่รู้
7:131
وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ

และพวกเขากล่าวว่า "ถึงแม้เจ้าจะนำสัญญาณต่างๆ มายังพวกเรา เพื่อนำเราออกจากความเชื่อของเราด้วยสิ่งนั้น แน่นอนพวกเราก็จะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อเจ้า"
7:132
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ

ดังนั้นเราจึงส่งน้ำท่วม ตั๊กแตน เหา กบ และเลือดไปยังพวกเขา เพื่อเป็นสัญญาณอันชัดเจนแก่พวกเขา แต่แล้วพวกเขาก็ยังหยิ่งผยอง และพวกเขาเป็นกลุ่มชนผู้กระทำผิด
7:133
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ ۖ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ

และเมื่อการลงโทษได้ประสบแก่พวกเขา พวกเขาก็กล่าวว่า “โอ้ มูซา โปรดวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเจ้าให้แก่พวกเราตามที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้กับเจ้า หากเจ้าทำให้การลงโทษนี้พ้นจากพวกเราได้ เราจะศรัทธาต่อเจ้าอย่างแน่นอน และแน่นอนเราจะปล่อยวงศ์วานของอิสรออีลไปกับพวกเจ้า”
7:134
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ

ครั้นเมื่อเราได้ทำให้การลงโทษนั้นได้พ้นจากพวกเขาไปจนถึงวาระหนึ่ง (ก่อนการจมน้ำ) ซึ่งพวกเขาต้องไปถึงมัน ทันใดนั้นพวกเขาก็ผิดสัญญา
7:135
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

ดังนั้นเราจึงลงโทษพวกเขา โดยให้พวกเขาจมในทะเล เนื่องด้วยพวกเขาได้ปฏิเสธต่อสัญญาณต่างๆ ของเรา และพวกเขาเป็นผู้ที่เพิกเฉยต่อสัญญาณเหล่านั้นเสมอ
7:136
وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ

และเราได้มอบดินแดนทางทิศตะวันออกของแผ่นดิน (ปาเลสไตน์) แก่กลุ่มชนที่ถูกกดขี่ และดินแดนทางทิศตะวันตกของมัน ที่เราได้ให้ความจำเริญแก่มัน และพระวจนะอันดียิ่ง (สัญญา) ของพระผู้อภิบาลของเจ้าแก่วงศ์วานของอิสรออีลนั้นได้ครบถ้วนแล้ว เนื่องด้วยความอดทนของพวกเขา และเราได้ทำลายสิ่งที่ฟิรเอาน์และกลุ่มชนของเขาได้กระทำไว้ และสิ่งที่พวกเขาได้สร้างขึ้น
7:137
وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَهُمْ ۚ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ

และเราได้นำวงศ์วานของอิสรออีลข้ามทะเลไป แล้วพวกเขาได้มาถึงกลุ่มชนหนึ่งซึ่งพวกเขากำลังทำการสักการะบรรดาเจว็ดของพวกเขาอยู่ พวกเขาได้กล่าวขึ้นว่า "โอ้มูซา จงสร้างพระเจ้าแก่พวกเราสักองค์หนึ่ง อย่างที่พวกเขามีพระเจ้าหลายองค์" เขากล่าวว่า "แท้จริงพวกเจ้าเป็นพวกที่งมงาย"
7:138
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

"แท้จริงพวกเขาเหล่านั้น (ที่เคารพสักการะเจว็ด) จะถูกทำลายตราบใดที่พวกเขายังคงอยู่ในสภาพนั้น (การบูชาเจว็ด) และสิ่งที่พวกเขาเคยกระทำกันมาก็สูญเปล่า"
7:139
قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَٰهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

(มูซา) กล่าวว่า: “ฉันควรแสวงหาพระเจ้าอื่นแก่พวกเจ้านอกเหนือจากอัลลอฮ์ ทั้งที่พระองค์ได้ทรงเทิดทูนพวกเจ้าเหนือประชาชาติทั้งหลายกระนั้นหรือ?!”
7:140
وَإِذْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ช่วยเหลือพวกเจ้าให้พ้นจากฟิรเอาน์และพวกพ้องของเขา ซึ่งพวกเขาได้ทรมานพวกเจ้าอย่างแสนสาหัส พวกเขาได้ฆ่าบรรดาลูกชายของพวกเจ้าและปล่อยบรรดาผู้หญิงของพวกเจ้าให้มีชีวิตอยู่ และ (จงรำลึกเถิดว่า) ในการ (ให้พวกเจ้ารอดจากพวกพ้องของฟิรเอาน์นั้น) ถือเป็นความโปรดปรานอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า (เพื่อพวกเจ้าจะขอบคุณ)
7:141

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด