ซูเราะห์ 7 อัล-อะอฺรอฟ, อายะห์ 130 – 141

  1. وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

    และแน่นอนเราได้ลงโทษวงศ์วานของฟิรเอาน์ด้วยความแห้งแล้งและขาดแคลนผลไม้ต่างๆ เพื่อว่าพวกเขาจะได้สำนึก

    7:130
  2. فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَٰذِهِ ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ ۗ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

    ครั้นเมื่อความสุขได้มายังพวกเขา พวกเขาก็กล่าวว่า: "นี่คือสิ่งที่เราควรได้รับ (และเป็นผลจากความพยายามของเรา)" และหากความทุกข์ยากได้ประสบแก่พวกเขา พวกเขาก็จะตำหนิมูซาและผู้ติดตามของเขา พึงรู้เถิดว่า แท้จริงสิ่งที่พวกเขาประสบอยู่นั้นมาจากอัลลอฮ์ต่างหาก แต่ทว่าส่วนมากพวกเขาจะไม่รู้

    7:131
  3. وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ

    และพวกเขากล่าวว่า "ถึงแม้เจ้าจะนำสัญญาณต่างๆ มายังพวกเรา เพื่อนำเราออกจากความเชื่อของเราด้วยสิ่งนั้น แน่นอนพวกเราก็จะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อเจ้า"

    7:132
  4. فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ

    ดังนั้นเราจึงส่งน้ำท่วม ตั๊กแตน เหา กบ และเลือดไปยังพวกเขา เพื่อเป็นสัญญาณอันชัดเจนแก่พวกเขา แต่แล้วพวกเขาก็ยังหยิ่งผยอง และพวกเขาเป็นกลุ่มชนผู้กระทำผิด

    7:133
  5. وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ ۖ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ

    และเมื่อการลงโทษได้ประสบแก่พวกเขา พวกเขาก็กล่าวว่า “โอ้ มูซา โปรดวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเจ้าให้แก่พวกเราตามที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้กับเจ้า หากเจ้าทำให้การลงโทษนี้พ้นจากพวกเราได้ เราจะศรัทธาต่อเจ้าอย่างแน่นอน และแน่นอนเราจะปล่อยวงศ์วานของอิสรออีลไปกับพวกเจ้า”

    7:134
  6. فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ

    ครั้นเมื่อเราได้ทำให้การลงโทษนั้นได้พ้นจากพวกเขาไปจนถึงวาระหนึ่ง (ก่อนการจมน้ำ) ซึ่งพวกเขาต้องไปถึงมัน ทันใดนั้นพวกเขาก็ผิดสัญญา

    7:135
  7. فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

    ดังนั้นเราจึงลงโทษพวกเขา โดยให้พวกเขาจมในทะเล เนื่องด้วยพวกเขาได้ปฏิเสธต่อสัญญาณต่างๆ ของเรา และพวกเขาเป็นผู้ที่เพิกเฉยต่อสัญญาณเหล่านั้นเสมอ

    7:136
  8. وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ

    และเราได้มอบดินแดนทางทิศตะวันออกของแผ่นดิน (ปาเลสไตน์) แก่กลุ่มชนที่ถูกกดขี่ และดินแดนทางทิศตะวันตกของมัน ที่เราได้ให้ความจำเริญแก่มัน และพระวจนะอันดียิ่ง (สัญญา) ของพระผู้อภิบาลของเจ้าแก่วงศ์วานของอิสรออีลนั้นได้ครบถ้วนแล้ว เนื่องด้วยความอดทนของพวกเขา และเราได้ทำลายสิ่งที่ฟิรเอาน์และกลุ่มชนของเขาได้กระทำไว้ และสิ่งที่พวกเขาได้สร้างขึ้น

    7:137
  9. وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَهُمْ ۚ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ

    และเราได้นำวงศ์วานของอิสรออีลข้ามทะเลไป แล้วพวกเขาได้มาถึงกลุ่มชนหนึ่งซึ่งพวกเขากำลังทำการสักการะบรรดาเจว็ดของพวกเขาอยู่ พวกเขาได้กล่าวขึ้นว่า "โอ้มูซา จงสร้างพระเจ้าแก่พวกเราสักองค์หนึ่ง อย่างที่พวกเขามีพระเจ้าหลายองค์" เขากล่าวว่า "แท้จริงพวกเจ้าเป็นพวกที่งมงาย"

    7:138
  10. إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

    "แท้จริงพวกเขาเหล่านั้น (ที่เคารพสักการะเจว็ด) จะถูกทำลายตราบใดที่พวกเขายังคงอยู่ในสภาพนั้น (การบูชาเจว็ด) และสิ่งที่พวกเขาเคยกระทำกันมาก็สูญเปล่า"

    7:139
  11. قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَٰهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

    (มูซา) กล่าวว่า: “ฉันควรแสวงหาพระเจ้าอื่นแก่พวกเจ้านอกเหนือจากอัลลอฮ์ ทั้งที่พระองค์ได้ทรงเทิดทูนพวกเจ้าเหนือประชาชาติทั้งหลายกระนั้นหรือ?!”

    7:140
  12. وَإِذْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ

    และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ช่วยเหลือพวกเจ้าให้พ้นจากฟิรเอาน์และพวกพ้องของเขา ซึ่งพวกเขาได้ทรมานพวกเจ้าอย่างแสนสาหัส พวกเขาได้ฆ่าบรรดาลูกชายของพวกเจ้าและปล่อยบรรดาผู้หญิงของพวกเจ้าให้มีชีวิตอยู่ และ (จงรำลึกเถิดว่า) ในการ (ให้พวกเจ้ารอดจากพวกพ้องของฟิรเอาน์นั้น) ถือเป็นความโปรดปรานอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า (เพื่อพวกเจ้าจะขอบคุณ)

    7:141

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด