ซูเราะห์ 7 อัล-อะอฺรอฟ, อายะห์ 148 – 157

  1. وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ

    และหมู่ชนของมูซา หลังจากที่เขา (ไปยังภูเขาตูร์ซินา) พวกเขาได้ยึดเอาลูกวัวเป็นที่สักการะซึ่งเป็นรูปปั้นมีเสียงที่พวกเขาปั้นมันด้วยเครื่องประดับของพวกเขา (อัลลอฮ์ตรัสว่า): "พวกเขาไม่ได้เห็นดอกหรือว่า มันไม่สามารถพูดกับพวกเขาและไม่สามารถชี้นำพวกเขาสู่เส้นทางที่เที่ยงตรงได้? พวกเขาได้ยึดมัน (เป็นสิ่งสักการะ) และพวกเขาเป็นผู้อธรรม"

    7:148
  2. وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

    และเมื่อพวกเขารู้สึกเสียใจและได้เห็นว่าพวกเขาได้หลงผิดไปแล้ว พวกเขาจึงกล่าวว่า “แท้จริงหากพระผู้อภิบาลของเราไม่ทรงเมตตาเรา และไม่ทรงอภัยโทษให้แก่เรา แน่นอน เราก็จะเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ขาดทุน”

    7:149
  3. وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

    และเมื่อมูซาได้กลับมายังหมู่ชนของเขาด้วยความโกรธและเสียใจ เขาได้กล่าวว่า "การกระทำของพวกเจ้าหลังจากที่ฉันไม่อยู่นั้นมันชั่งเลวร้ายยิ่งนัก พวกเจ้าได้กระทำก่อนคำสั่งของพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะมากระนั้นหรือ?!" และเขาได้โยนบรรดาแผ่นจารึกลง และจับศีรษะพี่ชายของเขา (ฮารูน) โดยดึงมันมายังเขา ฮารูนกล่าวว่า "โอ้ ลูกของแม่ข้า แท้จริงหมู่ชนเหล่านั้นมองว่าฉันเป็นผู้อ่อนแอ และพวกเขาเกือบจะฆ่าฉันแล้ว ดังนั้น อย่าทำให้บรรดาศัตรูพอใจที่ได้เห็น (มือของเจ้า) มาหาฉัน และอย่าทำให้ฉันเป็นหนึ่งในหมู่ชนผู้อธรรม"

    7:150
  4. قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

    เขากล่าวว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของข้า โปรดอภัยโทษแก่ข้า และแก่พี่ชายของข้า และโปรดให้เราได้เข้าอยู่ในความเมตตาของพระองค์เถิด และพระองค์นั้นผู้ทรงเมตตาเหนือบรรดาผู้เมตตาทั้งหลาย"

    7:151
  5. إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ

    แท้จริงบรรดาผู้ที่ยึดลูกวัว (เป็นที่สักการะ) นั้น พวกเขาจะต้องได้รับความกริ้วโกรธจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และความอัปยศในชีวิตแห่งโลกนี้ และในทำนองนั้นแหละ เราจะตอบแทนแก่บรรดาผู้อุปโลกน์ความเท็จขึ้น

    7:152
  6. وَالَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِهَا وَآمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ

    และบรรดาผู้ที่กระทำความชั่ว แล้วพวกเขาได้สำนึกผิดหลังจากนั้น และพวกเขาได้ศรัทธา แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า ซึ่งหลังจากนั้นแล้ว แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

    7:153
  7. وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْوَاحَ ۖ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ

    และเมื่อความกริ้วโกรธได้สงบลงจากมูซา เขาก็เอาบรรดาแผ่นจารึกนั้นไป และในแผ่นจารึกนั้นมีทางนำ และความเมตตาแก่บรรดาผู้ที่ยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

    7:154
  8. وَاخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا ۖ فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ ۖ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا ۖ إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاءُ وَتَهْدِي مَنْ تَشَاءُ ۖ أَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ

    และมูซาได้เลือกชายเจ็ดสิบคนจากหมู่ชนของเขา (เพื่อเดินทางไปที่ภูเขาด้วย) ในเวลาที่เราได้กำหนดไว้ ครั้นเมื่อแผ่นดินไหวอันรุนแรงได้คร่าชีวิตพวกเขา เขาได้กล่าวว่า "โอ้ พระผู้อภิบาลของข้า หากพระองค์ทรงประสงค์แล้ว พระองค์ก็ทรงทำลายพวกเขาไปก่อนแล้วรวมทั้งข้าด้วย พระองค์จะทรงทำลายพวกเรา เนื่องด้วยสิ่งที่บรรดาผู้โฉดเขลาในหมู่ของเราได้กระทำไว้กระนั้นหรือ? มันมิใช่อื่นใดหรอก นอกจากเป็นการทดสอบของพระองค์เท่านั้น โดยที่พระองค์จะทรงให้ผู้ใดก็ตามที่พระองค์ประสงค์ให้หลงผิด เนื่องด้วยการทดสอบนั้น และจะทรงให้ผู้ใดก็ตามที่พระองค์ทรงประสงค์ให้ได้รับทางนำ พระองค์นั้นคือผู้ทรงคุ้มครองเรา ดังนั้นโปรดอภัยให้แก่เรา และเมตตาเราด้วยเถิด และพระองค์คือผู้ที่ดีที่สุดในบรรดาผู้ให้อภัยทั้งหลาย"

    7:155
  9. وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاءُ ۖ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُمْ بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ

    "และ (ขอพระองค์) ทรงกำหนดความดีให้แก่เราทั้งในโลกนี้และในปรโลก แท้จริง เราได้กลับมายังพระองค์แล้ว" พระองค์ตรัสว่า "การลงโทษของข้านั้น ข้าจะให้มันประสบแก่ผู้ที่ข้าประสงค์ และความเมตตาของข้านั้นครอบคลุมทุกสิ่ง ซึ่งข้าจะกำหนดมันให้แก่บรรดาผู้ที่ยำเกรงและชำระซะกาต และบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อบรรดาโองการของเรา"

    7:156
  10. الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ ۙ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

    คือบรรดาผู้ปฏิบัติตามเราะซูล ผู้เป็นนบีที่เขียนไม่ได้อ่านไม่ออก ซึ่งพวกเขาได้พบว่า มันถูกจารึกไว้ ณ ที่พวกเขา ทั้งใน อัต-เตารอฮ์ และในอัล-อินญีล โดยที่เขานั้นจะใช้พวกเขาให้กระทำในสิ่งที่ดี และห้ามพวกเขามิให้กระทำในสิ่งที่เป็นความชั่ว และจะอนุมัติให้แก่พวกเขาซึ่งสิ่งที่ดีทั้งหลาย และจะให้เป็นที่ต้องห้ามแก่พวกเขาซึ่งสิ่งที่ไม่ดีทั้งหลาย และจะขจัดภาระหนักของพวกเขาออกจากพวกเขาและห่วงคอที่ปรากฏอยู่บนพวกเขา ดังนั้นบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อเขา ให้ความสำคัญแก่เขา ช่วยเหลือเขา และปฏิบัติตามแสงสว่างที่ถูกประทานลงมาแก่เขา ชนเหล่านี้แหละคือบรรดาผู้ที่ประสบความสำเร็จ

    7:157

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด