ซูเราะห์ 7 อัล-อะอฺรอฟ, อายะห์ 94 – 95

  1. وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا أَخَذْنَا أَهْلَهَا بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ

    และเรามิได้ส่งนบีคนใดไปยังเมืองใด (แล้วชาวเมืองนั้นได้ปฏิเสธศรัทธา) เว้นแต่ว่า เราจะลงโทษชาวเมืองนั้นด้วยความทุกข์ยากและโรคภัยไข้เจ็บ เพื่อพวกเขาจะได้จำนน (ต่ออัลลอฮ์)

    7:94
  2. ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَوْا وَقَالُوا قَدْ مَسَّ آبَاءَنَا الضَّرَّاءُ وَالسَّرَّاءُ فَأَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    หลังจากนั้น (พวกเขาก็ไม่ได้สำนึกกลับเนื้อกลับตัว) เราได้เปลี่ยนจากสภาพแห่งความทุกข์เป็นความสุข จนกระทั่งพวกเขามีความมั่งคั่ง และพวกเขากล่าวว่า “แท้จริงบรรพบุรุษของเราก็เคยประสบกับความทุกข์ยากและความสุขในลักษณะนี้เช่นกัน” แล้วเราก็ได้ลงโทษพวกเขาโดยฉับพลันโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว

    7:95

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด