ซูเราะห์ 89 อัลฟัจญรฺ, อายะห์ 15 – 20

  1. فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

    ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระผู้อภิบาลของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระผู้อภิบาลของฉันทรงยกย่องฉัน

    89:15
  2. وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

    แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขา ทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันทรงเหยียดหยามฉัน

    89:16
  3. كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

    มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก

    89:17
  4. وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

    และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน

    89:18
  5. وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

    และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง

    89:19
  6. وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

    และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย

    89:20

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด