ซูเราะห์ 90 อัลบะลัด, อายะห์ 13 – 18

1. فَكُّ رَقَبَةٍ

   คือการปล่อยทาส

   90:13

2. أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

   หรือการให้อาหารในวันยากลำบากแห่งความหิวโหย

   90:14

3. يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

   แก่เด็กกำพร้าที่เป็นญาติใกล้ชิด

   90:15

4. أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

   หรือคนยากจนขัดสนที่มอมอยู่กับฝุ่นดิน

   90:16

5. ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

   แล้วเขาได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และตักเตือนกันให้มีความอดทนและตักเตือนกันให้มีความเมตตา

   90:17

6. أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

   ชนเหล่านี้คือพวกฝ่ายขวา

   90:18

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด