ซูเราะห์ 9 อัต-เตาบะฮฺ, อายะห์ 111 – 118

1. إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

   แท้จริงอัลลอฮ์ ได้ทรงซื้อแล้วจากผู้ศรัทธาทั้งหลาย ซึ่งชีวิตของพวกเขา และทรัพย์สินที่พวกเขาครอบครองทั้งหลาย ซึ่งแน่นอนด้วยสิ่งที่พิเศษสุดสำหรับพวกเขา คือ สวนสวรรค์ โดยพวกเขาต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ แล้วพวกเขาก็จะฆ่าและจะถูกฆ่า เป็นคำมั่นสัญญาอันสัจจริงที่พระองค์ได้ให้ไว้ในคัมภีร์อัตเตารอต และอัลอินญีล และอัลกุรอาน และผู้ใดเล่าที่จะรักษาคำมั่นสัญญาของเขาได้ดียิ่งกว่าอัลลอฮ์ เพราะฉะนั้น พวกเจ้าจงรื่นเริงในการค้าของพวกเจ้าเถิด ซึ่งพวกเจ้าได้ตกลงโดยนัยนั้นแล้ว และนั่นคือชัยชนะอันใหญ่หลวง

   9:111

2. التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

   (พวกเขาคือ) บรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัว ผู้กระทำการอิบาดะฮ์ ผู้กล่าวคำสรรเสริญ ผู้เดินทาง (เพื่อต่อสู้หรือแสวงหาวิชาความรู้ในแนวทางของอัลลอฮ์หรือผู้ถือศีลอด) ผู้รุกัวะอ์ ผู้สุญูด ผู้กำชับให้ทำความดี ผู้ห้ามปรามให้ละเว้นความชั่ว และบรรดาผู้รักษาไว้ซึ่งหลักธรรมแห่งอัลลอฮ์ และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาเถิด

   9:112

3. مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَىٰ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ

   ไม่บังควรแก่นบีและบรรดาผู้ศรัทธาที่จะขออภัยโทษให้แก่บรรดาผู้ตั้งภาคี และแม้ว่าพวกเขาจะเป็นญาติใกล้ชิดก็ตาม ทั้งนี้หลังจากได้เป็นที่แจ่มชัดแก่พวกเขาแล้วว่า แน่นอนพวกเขาเหล่านั้นเป็นชาวนรก

   9:113

4. وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ

   และการขออภัยโทษของอิบรอฮีมให้แก่บิดาของเขามิได้ปรากฏขึ้น นอกจากเป็นสัญญาที่เขาได้ให้ไว้แก่บิดาของเขาเท่านั้น แต่เมื่อได้เป็นที่ประจักษ์แก่เขาแล้ว ว่า แท้จริงบิดาของเขาเป็นศัตรูของอัลลอฮ์ เขาก็ปลีกตัวออกจากบิดาของเขา แท้จริงอิบรอฮีมนั้นเป็นผู้วิงวอนคร่ำครวญ (ต่ออัลลอฮ์) และเป็นผู้มีขันติอดทน

   9:114

5. وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُمْ مَا يَتَّقُونَ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

   และอัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงให้กลุ่มชนใดหลงผิด หลังจากที่พระองค์ได้ทรงนำทางที่ถูกต้องให้แก่พวกเขาแล้ว จนกระทั่งได้ทรงทำให้ชัดแจ้งแก่พวกเขาถึงสิ่งที่พวกเขาควรหวั่นเกรง แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

   9:115

6. إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۚ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

   แท้จริงอัลลอฮ์คือ ผู้ซึ่งอำนาจแห่งบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ พระองค์ทรงให้เป็น ทรงให้ตาย และนอกจากอัลลอฮ์แล้ว พวกเจ้าก็จะไม่มีผู้คุ้มครองและผู้ช่วยเหลือ

   9:116

7. لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

   โดยแน่นอนยิ่ง อัลลอฮ์ทรงรับการสำนึกผิดจากนบี และชาวมุฮาญิรีน และชาวอันศ็อรแล้ว ซึ่งเขาเหล่านั้นได้ปฏิบัติตามเขา (นบี) ในยามคับขัน หลังจากที่จิตใจของชนกลุ่มหนึ่งในพวกเขาเกือบจะหันเหออกจากความจริง ภายหลังจากนั้น พระองค์ก็ทรงหันให้อภัยโทษให้แก่พวกเขา แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้อ่อนโยน ผู้ทรงเมตตาเสมอ

   9:117

8. وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَنْ لَا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

   และอัลลอฮ์ทรงอภัยโทษให้แก่ชายสามคน (คือ กะอ์บิ อิบนุมาลิก มุรอเราะฮ์ อิบนุ อัรร่อบีอ์ และฮิลาล อิบนุอุมัยะฮ์) ผู้ถูกอยู่รั้งท้ายจนกระทั่งแผ่นดินแม้จะแผ่กว้างก็ได้คับแคบแก่พวกเขา และตัวของพวกเขาก็รู้สึกอึดอัดไปด้วย แล้วพวกเขาก็ตระหนักกันว่าไม่มีที่พึ่งอื่นใดเพื่อให้หลุดพ้นไปจากอัลลอฮ์ได้ นอกจากกลับไปหาพระองค์ หลังจากนั้น พระองค์ก็ทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้กลับเนื้อกลับตัว แท้จริงอัลลอฮ์นั้นคือผู้ทรงรับการเตาบะฮ์ (รับการสำนึกผิด) ผู้ทรงเมตตาเสมอ

   9:118

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด