ซูเราะห์ 9 อัต-เตาบะฮฺ, อายะห์ 38 – 42

1. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ ۚ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ ۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ

   โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย มีอะไรเกิดขึ้นแก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ เมื่อได้ถูกกล่าวแก่พวกเจ้าว่า "จงออกไปต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์เถิด" พวกเจ้าก็จะยึดติดกับแผ่นดินอย่างหนัก พวกเจ้าพอใจกับชีวิตในโลกนี้มากกว่าปรโลกกระนั้นหรือ? แต่ความสุขความสำราญแห่งโลกนี้เมื่อเทียบกับปรโลกแล้ว มันไม่มีอะไรเลยนอกจากเป็นความสุข เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

   9:38

2. إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

   ถ้าหากพวกเจ้าไม่ออกไป พระองค์ก็จะทรงลงโทษพวกเจ้าอย่างเจ็บปวด และจะทรงให้พวกหนึ่งอื่นจากพวกเจ้ามาแทน และพวกเจ้าไม่สามารถสร้างความเดือดร้อนแก่พระองค์ได้แม้แต่น้อย และอัลลอฮ์นั้นทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

   9:39

3. إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

   หากพวกเจ้าไม่ช่วยเหลือเขา (มุฮัมหมัด) แท้จริงอัลลอฮ์ทรงช่วยเหลือเขาแล้ว นั่นคือเมื่อครั้นที่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้ขับไล่เขาออก (จากมักกะฮ์) ในขณะที่เขาเป็นหนึ่งในสองคน ในขณะที่พวกเขากำลังหลบภัยอยู่ในถ้ำ เขาได้กล่าวแก่สหายของเขาว่า "อย่าเศร้าเลย แท้จริงอัลลอฮ์ทรงอยู่กับเรา" ดังนั้น อัลลอฮ์จึงประทานความสงบลงมาแก่เขา และทรงสนับสนุนเขาด้วยกองทัพ (แห่งบรรดามลาอิกะฮ์) ซึ่งพวกเจ้าไม่เห็นพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงทำให้ถ้อยคำของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาให้ตกต่ำที่สุด และพระวจนะของอัลลอฮ์นั้นสูงส่งยิ่ง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

   9:40

4. انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

   (โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย) พวกเจ้าจงออกไปไม่ว่าจะในสภาพที่คล่องแคล่วว่องไว หรือสภาพที่เชื่องช้า และจงเสียสละในหนทางของอัลลอฮ์ด้วยทรัพย์สมบัติของพวกเจ้า และชีวิตของพวกเจ้า นั่นเป็นการดีที่สุดสำหรับพวกเจ้า หากพวกเจ้ารู้

   9:41

5. لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَاتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ ۚ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

   หากเป็นผลประโยชน์อันใกล้และเป็นการเดินทางที่ง่ายดาย แน่นอนว่าพวกเขาจะปฏิบัติตามเจ้าไปแล้ว แต่ความยากลำบากของเส้นทางนั้นช่างห่างไกลสำหรับพวกเขา และพวกเขาจะสาบานต่ออัลลอฮ์ว่า “หากพวกเราสามารถทำได้ พวกเราก็จะออกเดินทางไปพร้อมกับพวกเจ้าอย่างแน่นอน” พวกเขากำลังทำลายชีวิตพวกเขาเอง (ด้วยคำสาบานเท็จนั้น) และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีว่าพวกเขาเป็นคนโกหก

   9:42

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด