ซูเราะห์ 2 อัล-บะเกาะเราะฮฺ, อายะห์ 177 – 182
-
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
หาใช่ความดีนั้นอยู่ที่การผินหน้าไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเลย แต่ความดี คือการศรัทธาของบุคคลที่มีต่ออัลลอฮ์ วันปรโลก มลาอิกะฮ์ คัมภีร์ และบรรดานบี และบริจาคทรัพย์สินที่พวกเขารักให้กับญาติที่ไกล้ชิด เด็กกำพร้า คนยากจน คนที่อยู่ระหว่างการเดินทาง ผู้ที่ขอทาน และบริจาคเพื่อการปล่อยทาส และผู้ที่ดำรงไว้ซึ่งการละหมาดและจ่ายซะกาต บรรดาผู้ที่รักษาสัญญาเมื่อพวกเขาสัญญา และบรรดาผู้ที่อดทนในยามที่ทุกข์ยากกับความยากจน ในยามที่เจ็บป่วย และในยามที่สู้รบในสมรภูมิ พวกเขาคือกลุ่มชนที่มีความจริงใจ และพวกเขาคือกลุ่มชนผู้ยำเกรงที่แท้จริง
2:177 -
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنْثَىٰ بِالْأُنْثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ
โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย การลงโทษด้วยการประหารฆาตกรให้ตายตาม "กิศอศ" นั้นได้ถูกบัญญัติไว้เหนือพวกเจ้าแล้ว ในกรณีของการฆาตกรรม กล่าวคือ ชายอิสระต่อชายอิสระ ทาสต่อทาส และหญิงต่อหญิง ดังนั้นใครก็ตาม (ผู้ฆ่า) ได้รับการอภัยโทษบางส่วนจากพี่น้องของเขา (ผู้ปกครองของผู้ถูกฆ่า) ดังนั้นผู้ที่ให้อภัย ควรปฏิบัติตามแนวทางที่ดี (ในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน) และ (ผู้ฆ่า) ควรชดใช้ (ค่าสินไหมทดแทน) ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ นั่นเป็นการผ่อนปรนจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าและเป็นความเมตตาจากพระองค์ ดังนั้น ผู้ใดฝ่าฝืน (เพื่อแก้แค้น) หลังจากที่กฎนี้ได้บัญญัติแล้ว สำหรับเขาจะได้รับการลงโทษอันเจ็บแสบ
2:178 -
وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
และในการลงโทษด้วยกฎหมายนี้ (กิศอศ) นั้น เป็นการธำรงไว้ซึ่งชีวิตสำหรับพวกเจ้า โอ้ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย! เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ยำเกรง
2:179 -
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ
การทำพินัยกรรมให้แก่ผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง และบรรดาญาติที่ใกล้ชิดโดยชอบธรรมนั้นได้ถูกำหนดขึ้นแก่พวกเจ้าแล้ว เมื่อความตายได้มายังคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้า หากเขาได้ทิ้งทรัพย์สมบัติไว้ ทั้งนี้เป็นหน้าที่แก่ผู้ยำเกรงทั้งหลาย
2:180 -
فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَمَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
ดังนั้น ผู้ใดทำการเปลี่ยนแปลงพินัยกรรมนั้น หลังจากที่เขาได้ยินมันแล้ว แท้จริงโทษของการเปลี่ยนแปลงนั้นย่อมตกอยู่กับบรรดาผู้ที่เปลี่ยนมันเท่านั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้
2:181 -
فَمَنْ خَافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
แต่หากผู้ใดรู้ว่าผู้ทำพินัยกรรมมีความลำเอียงหรือความอยุติธรรม แล้วมีการประนีประนอมระหว่างพวกเขา (ด้วยการแก้ไขในสิ่งที่เป็นปัญหานั้นผ่านการตักเตือนกัน) ก็จะไม่เป็นทำบาปอะไรสำหรับเขา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ
2:182
คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด