ซูเราะห์ 4 อัน-นิซาอฺ, อายะห์ 60 – 70

  1. أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا

    เจ้าไม่เห็นบรรดา (มุนาฟิกีนผู้กลับกลอก) ที่อ้างว่าพวกเขาศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าและสิ่งที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้าเจ้าดอกหรือ? พวกเขาต้องการมอบการตัดสินให้แก่ฏอฆูต ทั้งที่พวกเขาจะได้ถูกใช้ให้ปฏิเสธมันแล้วก็ตาม และชัยฏอนนั้นต้องการ หลอกพวกเขาให้หลงทางไปในทางที่ผิดอันไกลโพ้น

    4:60
  2. وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنَافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُودًا

    และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าจงมายังสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา (ซึ่งการตัดสินที่มีในอัลกุรอาน) และมายังการตัดสินของเราะซูลเถิด” เจ้าก็จะเห็นบรรดามุนาฟิกีนนั้นจะทำการผินหลังให้แก่เจ้าอย่างจริงจัง

    4:61
  3. فَكَيْفَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَاءُوكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا إِحْسَانًا وَتَوْفِيقًا

    ดังนั้น จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา (บรรดามุนาฟิก) หากมีเหตุร้ายหนึ่งประสบกับพวกเขาที่เกิดจากฝีมือของพวกเขาเอง แล้วพวกเขาก็มาหาเจ้าโดยสาบานว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ เราไม่ปรารถนาสิ่งอื่นใด นอกจากความดีและการปรองดองกันเท่านั้น”

    4:62
  4. أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغًا

    ชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนที่อัลลอฮ์ทรงรู้สิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเขา ดังนั้นจงหันหลังให้พวกเขา และตักเตือนพวกเขา และกล่าวแก่พวกเขาด้วยถ้อยคำที่ตราตรึงที่สุดในจิตใจของพวกเขา

    4:63
  5. وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا

    และเรามิได้ส่งเราะซูลคนใดมาเว้นแต่เพื่อเป็นที่ภัคดีด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และหากพวกเขา เมื่อมีการอธรรมต่อตนเอง แล้วพวกเขาได้มาหาเจ้า และขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ และเราะซูลก็ขออภัยโทษแก่พวกเขาด้วยแล้ว แน่นอนพวกเขาจะพบว่าอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงตอบรับการสำนึกผิด ผู้ทรงเมตตาเสมอ

    4:64
  6. فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا

    ดังนั้นขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลของเจ้า พวกเขาจะไม่ถือว่าเป็นผู้ศรัทธาจนกว่าพวกเขาจะให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินในข้อพิพาทต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขา จากนั้นพวกเขาจะไม่รู้สึกถึงความคับอกคับใจใด ๆ ในใจของพวกเขาต่อการตัดสินของเจ้า และพวกเขายอมรับการตัดสินนั้นอย่างสมบูรณ์

    4:65
  7. وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيَارِكُمْ مَا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا

    และแม้นว่าเราได้กำหนดแก่พวกเขาว่า พวกเจ้าจงฆ่าตัวของพวกเจ้าเองหรือจงออกไปจากหมู่บ้านของพวกเจ้า พวกเขาก็ไม่กระทำตามกำหนดนั้น นอกจากเพียงเล็กน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้น และหากว่าพวกเขาได้กระทำตามสิ่งที่พวกเขาได้รับคำแนะนำแล้ว แน่นอนก็เป็นสิ่งดียิ่งแก่พวกเขา และเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขามั่นคงยิ่งกว่า

    4:66
  8. وَإِذًا لَآتَيْنَاهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا

    และถ้าเช่นนั้นแล้ว แน่นอนเราก็จะประทานให้แก่พวกเขา ซึ่งค่าตอบแทนอันใหญ่หลวงจากที่เรา

    4:67
  9. وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا

    และแน่นอน เราก็จะชี้นำพวกเขาซึ่งทางอันเที่ยงตรง

    4:68
  10. وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا

    และผู้ใดที่เชื่อฟังอัลลอฮ์และเราะซูลแล้ว ดังนั้น พวกเขาก็จะอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานแก่พวกเขา ได้แก่บรรดานบี บรรดาศิดดีกีน (กลุ่มคนที่มีศรัทธาอย่างแน่วแน่) บรรดาผู้ตายชะฮีด และบรรดาคนดี และชนเหล่านั้นแหละคือมิตรสหายที่ดียิ่งเสมอ

    4:69
  11. ذَٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِيمًا

    นั่นเป็นความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงรอบรู้

    4:70

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด