ซูเราะห์ 5 อัล-มาอิดะฮฺ, อายะห์ 110 – 115

1. إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۖ وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ ۖ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي ۖ وَتُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

   (จงรำลึกถึง) ขณะที่อัลลอฮ์ตรัสแก่อีซา บุตรมัรยัม ว่า "จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่มีต่อเจ้าและมารดาของเจ้า ขณะที่ข้าได้สนับสนุนเจ้าด้วยวิญญาณอันบริสุทธิ์โดยที่เจ้าพูดกับผู้คนขณะที่ยังอยู่ในเปล และ(ขณะที่อยู่ใน) วัยฉกรรก์ และขณะที่ข้าได้สอนเจ้า ซึ่งการคัดเขียนและวิทยปัญญาและเตารอฮ์และอินญีล และขณะที่เจ้าสร้างขึ้นจากดินดั่งรูปนกด้วยอนุมัติของข้า แล้วเจ้าก็เป่ามัน แล้วมันก็กลายเป็นนกขึ้นมาจริงด้วยอนุมัติของข้า และเจ้ารักษาคนตาบอดแต่กําเนิด และคนเป็นโรคผิวหนังหายจากโรคด้วยอนุมัติของข้า และขณะที่เจ้าทำให้บรรดาคนตายออกมาด้วยอนุมัติของข้า และขณะที่ข้าได้ยับยั้งวงศ์วานของอิสรออีลออกจากเจ้า เมื่อเจ้านำบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา" แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธในหมู่พวกเขาก็กล่าวว่า "สิ่งนี้ไม่ใช่อื่นใดนอกจากมายากลอันชัดแจ้งเท่านั้น"

   5:110

2. وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ

   และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่ข้าได้ดลใจแก่เหล่าฮะวาริยูนว่า "จงศรัทธาต่อข้าและต่อเราะซูลของข้าเถิด" พวกเขากล่าวว่า "พวกเราศรัทธากันแล้ว และโปรดได้ทรงเป็นพยานด้วยว่า แท้จริงพวกเรานั้น เป็นผู้สวามิภักดิ์"

   5:111

3. إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ ۖ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

   และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่เหล่าหะวารียูนกล่าวว่า “โอ้ อีซา บุตรมัรยัม! พระผู้อภิบาลของเจ้าสามารถที่จะนำสำรับอาหารจากฟากฟ้าลงมาให้เราได้หรือไม่?” อีซากล่าวว่า: "พวกเจ้าจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง"

   5:112

4. قَالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ

   พวกเขากล่าวว่า “พวกเราเพียงแต่อยากจะกินจากสำรับนั้นเท่านั้นและเพื่อให้จิตใจของเราสงบมั่น และเพื่อที่เราจะได้รู้อย่างแน่ชัดด้วยว่าแท้จริงท่านได้พูดความจริงแก่เรา และเพื่อที่พวกเราจะได้เป็นพยานยืนยันในเรื่องนั้นด้วย"

   5:113

5. قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ

   อีซาบุตรมัรยัม ได้กล่าวว่า "โอ้อัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทานสำรับอาหารจากฟากฟ้าลงมาแก่พวกเราด้วยเถิด จะได้เป็นวันรื่นเริงแก่พวกเรา ทั้งผู้ที่อยู่กับพวกเราและผู้ที่ตามหลังพวกเรา และเป็นสัญญาณหนึ่งจากพระองค์ และโปรดประทานปัจจัยยังชีพแก่เรา และพระองค์นั้นคือผู้ประทานปัจจัยยังชีพที่ดีที่สุด"

   5:114

6. قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ

   อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า “แท้จริง ข้าจะให้สำรับอาหารลงมาแก่พวกเจ้า ดังนั้น ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าปฏิเสธศรัทธาหลังจากนั้นแล้ว แน่นอนข้าจะลงโทษเขาด้วยการลงโทษอันน่าสังเวช ซึ่งข้าไม่เคยลงโทษผู้ใดในสากลโลก”

   5:115

คำแปล: ศูนย์การแปลรุวาด